2026-023 AT-9115

stan w dniu zakupu — dolny sprzęt na stosie (amplituner „AT 9115”) [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

amplituner AT-9115 pod magnetofonem M-3016 (drugie ujęcie) [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

🔑 WNĘTRZE z góry po zdjęciu pokrywy (04.10.2026), front u góry kadru, ściana tylna z radiatorem i zaciskami głośnikowymi (czerwone / czarne) u dołu. Lewa połowa: płyta główna z rzędem przełączników Isostat (zakresy / funkcje) i gęstą wiązką kolorowych przewodów, w lewym górnym rogu głowica UKF w przezroczysto-metalowej osłonie, układy scalone CEMI (m.in. UL1621), ekranowana sekcja w środku płyty; w lewym dolnym rogu transformator w perforowanej osłonie, obok popychacz wyłącznika sieciowego (czarny). Prawa góra: płytka KF z 7 sekcjami Isostat i dwoma rzędami cewek (7 podzakresów KF). Prawy dół: płytka zasilacza / końcówek z dużym kondensatorem ELWA, dwoma bezpiecznikami szklanymi w oprawkach, dwiema cewkami powietrznymi i rezystorami mocy. Po prawej dwa długie żółtawe popychacze z frontu. Całość zakurzona, niebieskie kropki farby na wielu elementach [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

płyta główna z bliska (04.10.2026): głowica UKF w osłonie (lewy górny róg), 8 sekcji przełączników Isostat u góry z przylutowanymi przewodami (część przewodów lutowana na wierzchu do wyprowadzeń), układy CEMI: UL1621 (prawa strona), UL12… (środek — oznaczenie częściowo nieczytelne), trzeci pod wiązką po lewej; trymery i cewki z czerwonym / białym lakierem zabezpieczającym, ekranowana sekcja (blaszka w kształcie U) w dolnej części płyty, elektrolity zielone. Pod spodem transformator w perforowanej osłonie i popychacz wyłącznika sieciowego. Kurz, przewody spięte opaskami [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

płytka zakresów KF (04.10.2026): 7 sekcji przełączników Isostat z kremowymi popychaczami i sprężynami, nad nimi cewki L1–L7, pod nimi cewki L8–L14 (rdzenie z lakierem) — po jednej parze na podzakres KF (49 m … 13 m). ⚠️ Sekcje Isostat ciemne, z czarnym nalotem; na piątej od lewej wyraźny ciemny, mazisty zaciek (smar? zabrudzenie?). Z lewej złącze z wiązką, tranzystory T1/T2, UL1621 na sąsiedniej płycie. Po prawej dwa długie popychacze (żółtawe) ze sprężynami. U dołu kadru duży kondensator ELWA na płytce zasilacza [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

płytka zasilacza / końcówek mocy (04.10.2026): duży kondensator ELWA z nadrukiem „02/T-S”, „…84/L-171-009”, „5678910 1112”, „zero na obudowie”, „Made in Poland”; dwa bezpieczniki szklane 5×20 w oprawkach (środek płytki, przy nich niebieskie kropki farby), dwie cewki powietrzne (obwody wyjściowe końcówek), dwa rezystory mocy z fioletowymi paskami, płaskie rezystory/elementy w obudowach na dole, tranzystory w obudowach TO-126/TO-220 na brzegach płytki, elektrolity zielone. Wiązka czerwono-żółto-czarnych przewodów do zacisków na radiatorze. Kurz, ślady lutowania bez widocznych przeróbek w tym kadrze [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

Historia egzemplarza

Amplituner Unitra ZRK AT-9115 (unowocześniona wersja AT-9100 — diodowe wskaźniki dostrojenia, złącza RCA; 2×27 W/8 Ω). Egzemplarz kupiony 26.07.2026 za 40 zł na targu staroci w Łochowie razem z Amatorem 3, Ślężą i magnetofonem ZRK M-3016.

📒 Użyte części i koszty renowacji: zakupy/2026-023-at-9115-remont.md.

Status: w kolekcji. Do uzupełnienia po oględzinach: numer seryjny, sprawność, kompletność.

Dziennik prac

2026-10-04 — otwarcie obudowy i pierwsze włączenie przez żarówkę (relacja i zdjęcia właściciela). Cztery zdjęcia wnętrza: całość, płyta główna, płytka KF, płytka zasilacza i końcówek. Próba przez żarówkę szeregową: żarówka mignęła i zgasła. To prawidłowy obraz: błysk to ładowanie kondensatorów filtrujących, a ciemna żarówka potem oznacza, że odbiornik nie pobiera dużego prądu, czyli od strony sieci nie ma zwarcia (transformator, prostownik, elektrolity filtrujące). ✅ Można iść dalej. ⏳ To jeszcze nie jest test działania: nie wiadomo, czy świeci skala i wskaźniki, czy jest dźwięk.

Co widać na zdjęciach wnętrza:

• Bez widocznych przeróbek i braków w kadrach: płyty kompletne, przewody spięte, bezpieczniki w oprawkach. ⏳ Strony lutowań nie widać.
• Płytka KF z siedmioma sekcjami Isostat i dwoma rzędami cewek (L1–L7, L8–L14), czyli po jednej parze na podzakres KF, zgodnie z przyciskami 49 m … 13 m na froncie. ⚠️ Sekcje Isostat są **ciemne, z czarnym nalotem, a na piątej od lewej jest mazisty zaciek**. Przełączniki Isostat to najczęstsze źródło trzasków i przerw w tych odbiornikach. Do czyszczenia, zanim cokolwiek uzna się za usterkę zakresu.
• Płyta główna: układy CEMI (m.in. UL1621), głowica UKF w osłonie, trymery i cewki z lakierem zabezpieczającym. Lakier wygląda na nienaruszony, ale nie oceniam tego ze zdjęcia.
• Płytka zasilacza i końcówek: duży kondensator ELWA, dwa bezpieczniki 5×20 (⏳ wartości do odczytania i przedzwonienia), dwie cewki powietrzne na wyjściach końcówek.
• Niebieskie kropki farby na wielu elementach. ⏳ Najpewniej fabryczne znaczniki kontroli albo zabezpieczenie regulacji. Nie wnioskuję.
• Całość mocno zakurzona.

Kolejność dalej: (1) bezpieczniki na płytce zasilacza — odczyt wartości i przedzwonienie; (2) włączenie przez żarówkę z obserwacją: czy żarówka zostaje ciemna, czy świeci skala, diody dostrojenia i wskaźniki; (3) napięcie stałe na wyjściach głośnikowych bez kolumn, zanim się je podłączy; (4) odsłuch na wejściu AUX / TAPE, potem radio. Na AM zacząć od DŁ: PR1 225 kHz. UKF jest fabryczne OIRT, więc pustka tam to nie usterka (patrz „Uwagi”); (5) czyszczenie Isostatów, zwłaszcza na płytce KF.

2026-10-05 — włączenie: diody dostrojenia świecą, skala ciemna (relacja właściciela, zgłoszone tego dnia). ⏳ Nie zapisano, czy było to jeszcze przez żarówkę szeregową.

Co z tego wynika:

• ✅ Zasilacz daje napięcia, a część tunera z sygnalizacją dostrojenia żyje: diody nie świeciłyby bez zasilania niskonapięciowego.
• ⚠️ Skala nie świeci — oświetlenie skali to w tej epoce żarówki, a nie diody. Kandydaci od najtańszego:

1. Żarówka szeregowa w obwodzie. Żarówki skali biorą znacznie więcej prądu niż diody. Przy ograniczeniu prądu przez żarówkę testową napięcie może spaść tak, że diody świecą, a żarówki skali ledwo się żarzą albo wcale. ➡️ Jeśli test był przez żarówkę, a ona po mignięciu zostaje ciemna, powtórzyć bez niej (zwarcia nie ma) albo z mocniejszą.
2. Przepalone żarówki skali. Najczęstsza przyczyna w sprzęcie z tej epoki. Jeśli ciemne są wszystkie, a jest ich kilka, bardziej prawdopodobna jest wspólna przyczyna niż kilka przepalonych naraz.
3. Wspólne zasilanie oświetlenia: bezpiecznik albo uzwojenie / odczep transformatora dla żarówek, złącze, przewód. ⏳ Którędy idzie zasilanie skali — z instrukcji serwisowej (link na stronie modelu).

• ➡️ Pomiar: napięcie na oprawkach żarówek skali przy włączonym odbiorniku. Jest napięcie → żarówki. Brak → zasilanie (pkt 3). Typ i napięcie żarówek odczytać z instrukcji albo z wyjętej żarówki, nie zgadywać.

✅ Doprecyzowane 05.10.2026 (właściciel): skala całkowicie ciemna — żadna żarówka nawet się nie żarzy, świecą tylko diody. To wzmacnia wspólną przyczynę (pkt 1 albo 3) wobec kilku żarówek przepalonych naraz. Wyjątek: skala ma jedną żarówkę. ⏳ Nadal do ustalenia: czy test był przez żarówkę szeregową, ile żarówek ma skala, napięcie na ich oprawkach.

2026-10-07 … 2026-10-11 — końcówka mocy lewego kanału: prąd skrośny, wymiana tranzystorów końcowych (relacja właściciela, diagnoza wg schematu AT-9100 Rys. 2; wkładka serwisowa AT-9115 opisuje tylko wskaźniki LED, więc końcówka jest taka jak w AT-9100).

Objawy przy włączeniu przez żarówkę: na pierwszy rzut oka w porządku, ale na wyjściu lewego kanału ponad 30 V napięcia stałego (⏳ znak nie zapisany), T108 (driver PNP) mocno się grzeje, R113 (220 Ω) przepalony.

Rozbiór wg schematu: R113 łączy kolektor T103 (VAS) z bazą T108; z tego węzła przez D103 i T106 (zabezpieczenie prądowe) jest droga do wyjścia. Spalić R113 może tylko duży prąd z wyjścia przez T106, czyli prąd skrośny w stopniu końcowym: zwarta jedna połówka, pętla sprzężenia otwiera drugą, zabezpieczenie zwiera bazę drivera do wyjścia.

Ustalenia:

• ❌ Tranzystory końcowe uszkodzone. W tym egzemplarzu fabrycznie BDP285/BDP286 (schemat AT-9100 podaje BDP395/BD396 — zamiana produkcyjna). W prawym kanale ktoś wcześniej wstawił BD911/BD912.
• ✅ T107, T108 (drivery), T105, T106, T103, T104 i R110 — test diody / pomiar w porządku. (T108 grzał się, bo przy prądzie skrośnym sterował T110 na maksimum przy ~60 V na złączu.)
• ❌ R120 (0,47 Ω) przepalony. ⚠️ R119 przegrzany, ale wartość w normie (zgłoszone jako „drugi R109”, z kontekstu chodzi o drugi opornik emiterowy — ⏳ potwierdzić).

Wymiany:

• R113 → 220 Ω (⏳ źródło i moc do uzupełnienia);
• R120 → 0,47 Ω / 5 W (jedyny taki w warsztacie). R119 zostaje na razie stary (przegrzany). Sprawdzenie po uruchomieniu: przy braku sygnału ten sam prąd spoczynkowy płynie przez R119 i R120, więc spadki napięcia powinny być równe. Różnica oznacza, że R119 zmienił wartość. Zamiennik do kupienia;
• T109/T110 → BD911/BD912 z magazynu. Do wyboru była też para BDP285/BDP286 (oryginalny typ), ale **właściciel wybrał BD911/BD912, żeby kanały były symetryczne**. Uszkodzone BDP285/286 — zachować.

2026-10-12 — pierwsze uruchomienie po wymianie (R109 na minimum, przez żarówkę, bez kolumny): wyjście 0 V ✅ (stały offset usunięty), R120 (nowy): 0 mV, R119 (stary, przegrzany): 32 mV. Bez sygnału przez R119 i R120 płynie ten sam prąd, więc spadki powinny być równe. 0 mV na nowym 0,47 Ω oznacza prąd spoczynkowy bliski zera (R109 na minimum). 32 mV przy tym samym prądzie daje rezystancję R119 wielokrotnie większą niż 0,47 Ω — ❌ R119 uszkodzony (przegrzanie podniosło wartość). Prądu spoczynkowego nie ustawiać przed wymianą R119. ⏳ Potwierdzenie na zimno: R119 vs R120 omomierzem po wyzerowaniu przewodów.

⚠️ Sprostowanie 2026-10-12: na zimno R119 i R120 pokazują po 1,5 Ω (głównie rezystancja przewodów omomierza — pomiar nie rozróżnia 0,47 Ω od ~1 Ω). Wniosek „R119 uszkodzony” wycofany jako nieudowodniony. Odczyt pod napięciem (32 mV vs 0 mV przy 0 V na wyjściu) jest sprzeczny ze schematem: przez oba oporniki płynie ten sam prąd. Hipotezy: (1) R120 zmierzony w złych punktach albo zwarty (mostek cyny) — wtedy realne ~68 mA spoczynku przy R109 na minimum, czyli problem w polaryzacji; (2) R119 mierzony nie na samym oporniku; (3) wzbudzenie w.cz. górnej połówki (nowe BD911/912). ⏳ Pomiar napięć emiterów T109 i T110 oraz wyjścia względem masy, odczyt AC mV na R119, oględziny lutów R120.

2026-10-12 — elektrolity końcówki (w oczekiwaniu na 0,47 Ω / 5 W): C102 (47 µF/16 V, sprzężenie zwrotne) wymieniony na 47 µF/50 V z magazynu — wyglądał podejrzanie (⏳ kanał: przyjęto lewy; ⏳ pomiar starego nie zapisany). C105 (bootstrap) — ok wg właściciela (⏳ metoda pomiaru nie zapisana). C106 nie sprawdzany. C202 (odpowiednik C102 w prawym kanale) też wymieniony na 47 µF/50 V. Stary C202: 36 µF, ESR 1,8 Ω, Vloss 1,7 % — pojemność −23 % (poza typową tolerancją ±20 %), ESR podwyższony, upływ w normie. Zestarzały, wymiana uzasadniona. 2026-10-13: pozostałe kondensatory sprawdzone — parametry dobre wg właściciela (⏳ zakres: przyjęto elektrolity końcówek mocy, m.in. C105, C106 i odpowiedniki w prawym kanale; wartości liczbowe nie zapisane). Na tym etapie nic więcej do wymiany poza R119 (czeka na dostawę 0,47 Ω / 5 W).

2026-10-14 — wymiana rezystorów emiterowych na nowe 0,47 Ω / 5 W z zakupu 13.10.2026 (relacja właściciela: „wymieniłem rezystory emiterowe”). Doprecyzowane: R119 i R120 w lewym kanale (2 szt.). R120 wymieniony drugi raz — wylutowany ten z 11.10.2026 (0,47 Ω / 5 W z warsztatu); ⏳ jeśli sprawny, może wrócić do zapasu. Pierwotny odczyt 32 mV / 0 mV pozostaje niewyjaśniony — sprawdzić przy uruchomieniu.

2026-10-14 — uruchomienie po wymianie R119 + R120: ❌ na wyjściu znowu ~30 V. Doprecyzowane: +30 V; żarówka — najpierw zgłoszone „świeci jasno”, zaraz potem sprostowane: „błyska” (błysk przy włączeniu, bez ciągłego świecenia). ⇒ brak prądu skrośnego: górna połówka przewodzi, dolna nie. Dwie ścieżki: (a) T109 / T107 przebity C-E przy niedziałającym sterowaniu dolnej połówki; (b) tranzystory całe, ale VAS (T103) nie przewodzi — wtedy źródło prądowe R111/R112 wypycha wyjście do szyny (para różnicowa T101/T102, źródło ogona D101/R104/R105, R103). Do sprawdzenia napięć emiterów T109/T110.

T107 (driver NPN) wymieniony — stary miał „dziwne parametry”, m.in. hFE ok. 20 (relacja właściciela; ⏳ typ nowego i źródło). ❌ Objaw bez zmian: +30 V na wyjściu. Niskie hFE drivera samo nie daje +30 V, więc przyczyna jest dalej. Nowy T107: BD139 z magazynu. T109 (BD911): C-E nie przewodzi ✅ — przypadek „przebity tranzystor” odpada; przyczyna w stopniu wejściowym / VAS. ⚠️ Chronologia: 0 V na wyjściu było 12.10 przed wymianą C102; potem C102, R119/R120, T107 → +30 V. C102 (pętla sprzężenia, 47 µF między R106 a masą) pierwszy podejrzany: upływ / zwarcie / mostek przy lutowaniu podnosi wzmocnienie stałoprądowe z 1 do ok. 97 i offset wyjścia ucieka do szyny. Także R106, R107 (ruszane przy okazji).

C102 — biegunowość: wlutowany zgodnie z nadrukiem na płytce, ale nadruk wydaje się odwrotny względem schematu (schemat Rys. 2: „+” od strony R106, minus do masy). Ocena: na C102 jest tylko ok. +0,1…0,3 V (prąd bazy PNP T102 przez R107 przy wyjściu 0 V), więc nawet odwrotne wlutowanie daje małe napięcie wsteczne — samo w sobie nie tłumaczy +30 V; może jednak zwiększać upływ. ⏳ Rozstrzygnięcie pomiarem w działającym prawym kanale: znak napięcia na C202 względem masy. C102 odwrócony (zgodnie ze schematem) — ❌ napięcie stałe na wyjściu lewego kanału nadal jest (⏳ wartość). Zgodnie z oceną: biegunowość C102 nie była przyczyną. ⏳ Dalej: test diody T101/T102 (BC307B) — jeszcze niesprawdzane; napięcia stopnia wejściowego i VAS porównawczo z prawym kanałem.

Pomiar pod napięciem (lewy kanał, wyjście +30 V): baza T101 +7,5 V (powinno być ~0 V — R102 56 kΩ do masy), baza T102 +15 V. 🔑 Hipoteza: stałe napięcie z przedwzmacniacza na wejściu końcówki. Emiter wtórnika T106 w przedwzmacniaczu ma wg schematu +7,2 V, a do wejścia końcówki (Zł1/1 → R101 → baza T101) idzie przez C128 0,47 µF. +7,5 V na bazie T101 ≈ 7,2 V ⇒ C128 przebity / upływny (albo zwarcie w połączeniu). Mechanizm: ogon pary PNP zasilany z Zenera 8,2 V (D101) przez R104 — przy bazach ~7,5 V emitery muszą być ~8,1 V, więc przez R104 płynie prawie zero prądu, para i T103 gasną, źródło prądowe R111/R112 wypycha wyjście do +36 V. Baza T102 +15 V — z wyjścia przez R107, ograniczona złączem B-E. ⚠️ Możliwe, że to też pierwotna przyczyna pierwszej awarii. ⏳ Test: odłączyć Zł1 (albo jedną nóżkę C128) i zmierzyć bazę T101 i wyjście; C128 zmierzyć; ten sam pomiar dla C228 w prawym kanale.

❌ Test: po odłączeniu Zł1 objaw bez zmian → hipoteza C128 obalona (napięcie na bazie T101 nie przychodzi z przedwzmacniacza). Źródło jest w samej końcówce. Kandydaci: R102 (56 kΩ) z przerwą / pęknięty lut — baza wisi i ciągnie ją w górę złącze B-E; albo T101 uszkodzony (przerwa C-B: złącze B-E przewodzi cały prąd ogona przez R102, kolektor nie steruje T103). Okolica była lutowana (C102, R106/R107 tuż obok). ⏳ Pomiar R102, test T101 poza układem, porównanie z T201/R202.

R102 = 56 kΩ ✅. T101 wylutowany: hFE 300 (sprawny), ale to BC557B, nie fabryczny BC307B — wymieniony wcześniej, przez poprzedniego serwisanta. 🔑 Podejrzenie: odwrotnie wlutowany (zamienione C i E). Legenda schematu podaje dla BC307 (CEMI) kolejność wyprowadzeń „E B C”, a BC557B ma C-B-E (płaską stroną do siebie, nóżkami w dół). Przy zamianie C/E tranzystor pracuje inwersyjnie (hFE rzędu kilku): żeby oddać prąd ogona, bierze ogromny prąd bazy przez R102 → baza ucieka w górę (+7,5 V), T103 nie dostaje sterowania → wyjście +30 V. Zgodne z pomiarami. ⏳ Ustalić na płytce, który pad idzie do węzła emiterów (R104 / emiter T102), który do R103 / bazy T103; tak samo sprawdzić T102 i T201/T202. Prawy kanał (sprawny): BC307A — fabryczny typ (grupa A zamiast B ze schematu). Wzorzec ułożenia: BC307 CEMI i BC557 mają odwrotny układ C/E, więc prawidłowo wlutowany BC557B powinien być obrócony o 180° względem BC307A z prawego kanału (płaską stroną w przeciwną stronę). ⏳ Potwierdzić śledzeniem ścieżek. T102 też BC557B — w lewym kanale cała para różnicowa wymieniona wcześniej (poprzedni serwisant) na BC557B, w prawym fabryczne BC307A. ⏳ Ułożenie obu sprawdzić względem padów (emiter → węzeł R104, kolektor T101 → R103 / baza T103, kolektor T102 → szyna −36 V przez R125/C106); ⏳ hFE T102 (T101 = 300) — para powinna mieć zbliżone wzmocnienie. T102: hFE 328 — para dobrze dobrana (300 / 328). T101 i T102 wlutowane poprawnie względem padów (relacja właściciela; ⏳ czy przedtem były zamienione C/E, czy siedziały dobrze — nie zapisano). ⏳ Uruchomienie.

⚠️ Sprostowanie: T101/T102 siedziały dobrze — BC557B ma tu taki sam układ wyprowadzeń jak fabryczne BC307 (sprawdzone na płytce przez właściciela). Moja teza o odwrotnym układzie C/E (z legendy schematu, której rzutu nie da się pewnie odczytać) — błędna, wycofana. Ponowna interpretacja pomiarów: +7,5 V na bazie T101 i +15 V na bazie T102 to najpewniej skutek, nie przyczyna — wyjście +30 V przez R107 podnosi bazę T102, złącze B-E T102 w przebiciu wstecznym podnosi węzeł emiterów, a za nim bazę T101. Przyczyny szukać za parą różnicową: R125 (68 Ω, zasilanie −36 V stopnia wejściowego i VAS — niezmierzony), R103, T103 (dotąd tylko test diody, bez hFE), D101/R104/R105.

🔑 T103 (VAS) wylutowany: to BF457, nie fabryczny BC238 — hFE 17. Kolejna wcześniejsza przeróbka. BF457 to wysokonapięciowy tranzystor wizyjny (TO-126), przy prądzie VAS rzędu kilku mA ma małe wzmocnienie. Bilans: źródło prądowe R111/R112 daje ~6 mA, więc T103 potrzebuje ~0,35 mA prądu bazy; T101 oddaje ~1,1 mA, z czego ~1 mA zabiera R103 (0,6 V / 620 Ω) — na bazę T103 zostaje za mało. VAS nie potrafi ściągnąć wyjścia w dół → +30 V. Działanie „na granicy” tłumaczy, że raz bywało 0 V (12.10), a raz +30 V. ⏳ Wymiana: BD139-16 z magazynu (80 V, hFE 100–250, TO-126 — ta sama obudowa co BF457); układ wyprowadzeń potwierdzić na padach. T203 (VAS prawego kanału) to BF459 — ta sama przeróbka w obu kanałach (rodzina BF457/458/459, wysokonapięciowe tranzystory wizyjne). Prawy kanał gra, ale ⏳ hFE T203 i offset na wyjściu prawego kanału nie zmierzone. Zalecenie: BD139-16 w obu kanałach (symetria, zapas wzmocnienia). ✅ BD139 wlutowane w obu kanałach (T103 i T203), z magazynu. Wylutowane BF457 (hFE 17) i BF459 — zachować jako ślad wcześniejszej przeróbki. Uruchomienie po wymianie VAS (R109/R209 na minimum, przez żarówkę, bez kolumn): ~~0 V~~ — ⚠️ sprostowanie właściciela: „0” było pomyłką, różnicy nie ma — lewy kanał nadal ~+30 V. Wniosek „przyczyną był VAS” wycofany. BF457 z hFE 17 był słabym punktem (wymiana zasadna), ale nie jedyną przyczyną. ⏳ Niezmierzone dotąd: R125 (68 Ω — zasilanie −36 V całego stopnia wejściowego i VAS), R103, R104, R105, D101; napięcia w VAS pod napięciem.

❌ R125 (68 Ω) — PRZERWA. Wymieniony na sprawny z szuflady (koszt 0; rezystorów 0,25 W nie ewidencjonujemy). R125 zasila z szyny −36 V (z odsprzęganiem C106) parę różnicową i VAS: bez niego T103 nie ma przez co przewodzić i źródło prądowe wypycha wyjście na +30 V — zgodne z objawem, w tym z „pływającymi” bazami T101/T102. ⏳ Uruchomienie. Hipoteza (niepotwierdzona): R125 mógł paść już przy pierwotnej awarii.

✅ Uruchomienie po wymianie R125 (R109/R209 na minimum, przez żarówkę, bez kolumn): oba wyjścia 0 V, żarówka tylko błyska. Stały offset usunięty, prądu skrośnego brak. Bezpośrednia przyczyna +30 V: przerwa w R125. Po drodze usunięte słabe punkty z wcześniejszych przeróbek (VAS BF457/BF459 → BD139, T107 z hFE ~20 → BD139). ⏳ Spadki na R119/R120 i ustawienie prądu spoczynkowego 23 mA (R109, R209), potem odsłuch. Spadki przy R109 na minimum: R119 = R120 = 3 mV (≈ 6 mA) ✅ — równe, czyli rozbieżność 32 mV / 0 mV z 12.10 nie wraca. ✅ Lewy kanał: prąd spoczynkowy ustawiony R109 na 11 mV na R119 i R120 (≈ 23 mA). ✅ Prawy kanał: R219 = R220 = 11 mV (≈ 23 mA). ✅ 2026-10-22 — pierwszy odsłuch: oba kanały grają czysto i bez problemów (relacja właściciela). Końcówki mocy naprawione; przyczyna +30 V (przerwa R125) potwierdzona skutkiem. ⏳ Nie zapisane: czy odsłuch był jeszcze przez żarówkę, czy już z sieci bezpośrednio; offset DC na wyjściach bez żarówki; prąd spoczynkowy po ~20 min grzania; które źródło (tuner / aux); czy skala nadal ciemna (osobny wątek z 05.10). Źródła: ✅ AUX gra. Tuner FM łapie stacje, ale tylko kilka, czułość raczej słaba (relacja właściciela). ⏳ Nie zapisane: jaka antena (brak / kawałek przewodu / dipol / zbiorcza), jaki zakres jest nadrukowany na skali (OIRT 65,5–74 MHz czy CCIR 87,5–108 MHz) i w jakim miejscu skali stacje się pojawiają. Hipoteza do sprawdzenia, nie wniosek: jeśli głowica jest nadal fabryczna OIRT, to słabe łapanie kilku stacji jest oczekiwane — stacje z dolnej części pasma CCIR (ok. 87–95 MHz) wchodzą jako częstotliwości lustrzane (f + 2·10,7 MHz) z dużym tłumieniem; wtedy czułość nie jest usterką, a brak przestrojenia. Druga możliwość: tuner już przestrojony przez poprzedniego serwisanta (było wiele przeróbek) i wtedy słaba czułość to realny wątek (zestrojenie głowicy / p.cz., antena). Rozstrzyga odczyt skali i pomiar, nie domysł. ✅ Skala UKF: 65–73 MHz, antena teleskopowa (odczyt właściciela, 23.10.2026). Zakres OIRT potwierdzony — tuner nie był przestrajany. Wniosek: odbiór kilku stacji ze słabą czułością jest zachowaniem oczekiwanym dla fabrycznej głowicy OIRT w dzisiejszym eterze (odbiór lustrzany stacji 87–95 MHz), nie usterką. Sekcja FM uznana za działającą w swoim zakresie; realną czułość da się ocenić dopiero po przestrojeniu na CCIR (decyzja właściciela: przestrajać czy zostawić oryginał). ⏳ Położenie stacji na skali nie zapisane (ciekawostka, nie warunek). AM (DŁ 225 kHz) ⏳ nie sprawdzone. 2026-10-31 — żarówki podświetlenia: założone 2× żarówka 12–15 V / 30 mA z magazynu (zakup 31.10.2026, 3,19 zł/szt. → 6,38 zł w koszt części). ⏳ Nie zapisane: które oprawki (skala czy wskaźniki), typ starych żarówek i czy podświetlenie po wymianie świeci (wątek ciemnej skali z 05.10.2026).

⏳ Dalej: kontrola prądu spoczynkowego po rozgrzaniu i offsetu bez żarówki; podświetlenie skali; decyzja OIRT → CCIR; AM; nasadki przycisków; czyszczenie i ocena kosmetyczna.

Stan

Ocena wstępna ze zdjęcia zakupowego:

• Techniczny — po naprawie końcówek gra (22.10.2026: oba kanały czysto i bez problemów). Historia: 04.10.2026 próba przez żarówkę bez objawów zwarcia; 05.10.2026 diody dostrojenia świecą, **skala niepodświetlona**; 07–22.10.2026 naprawa lewej końcówki mocy (+30 V na wyjściu — przerwa R125, po drodze wymiana T109/T110, R119/R120, T107, T103/T203; szczegóły w dzienniku). Ocena liczbowa po sprawdzeniu skali, tunera i prądu spoczynkowego na ciepło.
• Kosmetyczny — 2 (mocno wyeksploatowany). Ustalenia z oględzin zdjęć zakupowych:
• farba górnej pokrywy mocno złuszczona — rozległe odpryski do gołego metalu na całej powierzchni (najpoważniejszy mankament kosmetyczny; pokrywa do przemalowania);
• front szczotkowany z licznymi rysami i grubą warstwą kurzu — powinien odżyć po czyszczeniu;
• wszystkie pokrętła (tuning, volume, selektor tape1/tape2/tuner/aux/phono, bass, treble, balance) obecne, bardzo zakurzone; skala czytelna.
• **Kompletność — braki (potwierdzone porównaniem ze zdjęciem wzorcowym modelu):**
• brak nasadki przycisku „sw” (rząd wyboru zakresów) — odsłonięty czerwony popychacz;
• brak nasadki przycisku „high filter” (rząd dolny) — jak wyżej;
• pozostałe nasadki przycisków (antenna, afc, fm1–fm3, fm, mw, lw; mute, fm mono, tone defeat, low filter, loudness; 7 podzakresów KF 49m–13m; speakers off) — komplet;
• w sekcji „fm mono” między dwiema małymi gałkami widoczny pusty otwór — do weryfikacji przy oględzinach, czy to miejsce po trzeciej gałce, czy element fabryczny (na zdjęciu wzorcowym niejednoznaczne).

Do uzupełnienia: ocena techniczna po pierwszym uruchomieniu, numer seryjny, kolor (grafitowy/czarny), zdjęcia własne po oczyszczeniu.

Uwagi

Na stronie modelu (AT-9115) podpięta instrukcja serwisowa (UNITRA-Klub). Odbiornik strojony w zakresie OIRT — przy używaniu rozważyć przestrojenie FM na CCIR.

Wycena rynkowa

Kosm. 2/5: pokrywa do przemalowania, brak 2 nasadek przycisków, silnie zabrudzony; techniczny nieznany. Sprawny i doprowadzony do porządku wart znacznie więcej (mediana modelu ~600 zł). Wstępna — zrewidować po teście. Zakup: 40 zł.

Szacunek regułowy (kategoria × marka, 2026-07) — orientacyjny, do potwierdzenia rynkowego; nie oparty na indywidualnym badaniu ofert.