Czardasz Diora
Diora · Radioodbiorniki stacjonarne · lata: 1957–1960 dane zweryfikowane
Brak zdjęć — do uzupełnienia.
Lampowy odbiornik stołowy Diory, bezpośredni następca Mazura (1957–1960). Zachował ten sam układ elektryczny i obrotowy przełącznik zakresów znany z Pioniera i Mazura, ale montowany był w większej skrzynce z poziomą skalą u dołu i pokrętłami po bokach skali. Cechą charakterystyczną jest skokowa regulacja barwy tonu oraz elektronowy wskaźnik dostrojenia (magiczne oko EM4) w żółtej blaszanej obwódce. Zestaw lamp typowy dla dzierżoniowskiej fabryki: 2×ECH21, EBL21, AZ1 (+ EM4).
Czardasz I 6278 (1957–1959) miał głośnik eliptyczny zamiast okrągłego; Czardasz II 6279 (1958–1960) różnił się od poprzednika wyłącznie kształtem obudowy. Cena po wejściu do produkcji wynosiła 1450 zł, a w 1961 r. — 1300 zł.
Parametry
| Konstrukcja | lampowa (superheterodyna) |
|---|---|
| Lampa głośnikowa | EBL21 |
| Lampy | 2×ECH21, EBL21, AZ1, EM4 |
| Zakresy fal | D, Ś, K |
| Zasilanie | sieć 220/127 V AC |
| Wymiary | 510×220×315 mm (Czardasz I) / 510×315×220 mm (Czardasz II) |
| Masa | ~8,5 kg |
| Przełącznik zakresów | obrotowy |
| Regulacja barwy | skokowa |
| Wskaźnik dostrojenia | magiczne oko EM4 |
Warianty
- Czardasz I 6278 — 1957–1959; głośnik eliptyczny zamiast okrągłego, transformator głośnikowy przy płycie czołowej
- Czardasz II 6279 — 1958–1960; różnił się od Czardasza I tylko kształtem skrzynki
Wycena rynkowa
| Widełki | 50–250 zł |
|---|---|
| Mediana | ~120 zł |
| Dostępność | Częsty |
Szacunek regułowy (kategoria × marka, 2026-07) — orientacyjny, do potwierdzenia rynkowego; nie oparty na indywidualnym badaniu ofert.
Materiały
- Czardasz I 6278 — oldradio.pl (karta 54)
- Czardasz II 6279 — oldradio.pl (karta 335)
- Czardasz 6248 — Radiomuseum