WST-102 „Kleopatra” Unitra Diora
Diora · Wzmacniacze · lata: 1975–1979 dane zweryfikowane w kolekcji
Kleopatra hifi WST-102 [źródło: https://www.oldradio.pl/karta.php?numer=1536] Kliknij, aby zamknąć.Wzmacniacz przystosowany został do współpracy z magnetofonem, gramofonem z wkładką magnetyczną i piezoelektryczną, oraz dodatkowym urządzeniem, a także umożliwia podłączenie dwóch mikrofonów mono i stereofonicznego. Dodatkowe filtry i przedwzmacniacz regulacyjny umożliwiają modelowanie charakterystyki brzmienia w/g upodobań słuchacza. Wraz z tunerem Diora TST-102 "Kleopatra" tworzył zestaw wieżowy.
⚠️ Korekta parametrów 2026-09-22 — źródłem jest fabryczna instrukcja serwisowa (s. 19), nie opis z UNITRA-Klubu. Zmieniły się trzy liczby: pasmo 40 ÷ 16000 Hz (nie 40 ÷ 20000), pobór 110 W (nie 120 W) i przesłuch 40 dB przy 1 kHz (30 dB dotyczy pasma 250 ÷ 10000 Hz). Doszły: moc 2 × 20 W/4 Ω, zakresy regulacji barwy i równoważenia, poziom napięć zakłócających, liczba półprzewodników i wymiary.
Układ — odczyt z fabrycznego schematu ideowego
Końcówka mocy każdego kanału: dwa tranzystory 2N3055 w obudowach TO-3 (T1+T3 — kanał A, T2+T4 — kanał B), sterowane komplementarną parą BD137 (npn) + BD138 (pnp) — T217/T219 w kanale A, T218/T220 w kanale B, czyli układ quasi-komplementarny. Stopień napięciowy: BD137 (T213/T214) i BC107A/BC147A (T215/T216). Oporniki emiterowe końcówek 0,33 Ω (R321/R323 i R322/R324), w obwodach baz 22 Ω (R319/R325, R320/R326) i 180 Ω (R315–R318). Dwa trymery na kanał: R297/R298 500 kΩ i R309/R310 250 Ω (ten drugi w dzielniku 330 Ω + 330 Ω + 1,8 kΩ + 1 kΩ — R303/R305/R307/R311 oraz R304/R306/R308/R312). 🔑 Fabryczna instrukcja serwisowa przypisuje im funkcje i kanały wprost: R297 (kanał lewy) / R298 (prawy), 500 kΩ — symetria obcinania półfal (ustawiana na oscyloskopie przy 1 kHz i lekkim przesterowaniu, obciążenie 4 Ω), R309 (T1 i T3 — kanał lewy) / R310 (T2 i T4 — prawy), 250 Ω — prąd spoczynkowy, ustawiany na 30 mV spadku na parze oporników emiterowych (R321+R323 w lewym, R322+R324 w prawym), czyli ≈ 45 mA; obie regulacje powtarzane kilkakrotnie metodą kolejnych przybliżeń. ➡️ To wyjaśnia nanoszone na arkuszu 30 mV: nie jest to przypadkowy pomiar, tylko wartość zadana prądu spoczynkowego. ⚠️ W instrukcji jest literówka — dla kanału prawego wydrukowano „R323 i R324", a R323 należy do lewego; schemat ideowy rozstrzyga na korzyść R322+R324. ✅ R301/R302 2,7 kΩ to oporniki STAŁE (wykaz elementów fabrycznej instrukcji serwisowej, typ ME/T-0,25-2,7 KΩ±5 %) — mimo symbolu z przekątną na arkuszu. Nastawne w tym wzmacniaczu są wyłącznie R297/R298 i R309/R310. Wykaz obudów na arkuszu: BC149C/BC147A (plastik), BC107A/BC109C (TO-18), 2N3055 (TO-3), BD137/138 (TO-126).
📌 Odstępstwo produkcyjne potwierdzone na egzemplarzu (2026-071, rocznik ~1975): w obu kanałach na pozycjach T215/T216 (stabilizator prądu spoczynkowego) siedzi BC148, podczas gdy fabryczny wykaz podaje BC147A z zamiennikiem BC107A. ⭐ Ten sam typ po obu stronach ⇒ montaż fabryczny, nie późniejsza naprawa; BC147/148/149 to jedna rodzina (odpowiedniki BC107/108/109), a Diora podstawiała to, co było dostępne.
🔑 Zasilanie jest jednonapięciowe (~54 V), a wyjście sprzęgnięte kondensatorem elektrolitycznym 3300 µF (C1 — kanał lewy, C2 — prawy) — układ SEPP z kondensatorem wyjściowym, nie mostek na symetrycznym zasilaczu. ➡️ Na zaciskach kolumn z założenia nie ma napięcia stałego; punkt pracy mierzy się przed kondensatorem sprzęgającym, gdzie fabryka podaje 26 V.
🔑 Przypisanie kanałów (instrukcja serwisowa, s. 23): punkt zasilania A (54 V) obsługuje T1, T3, T217, T219, T215, T213, T211 — kanał LEWY; punkt B — T2, T4, T218, T220, T216, T214, T212 — prawy; punkt C (42 V) — pozostałe stopnie. ➡️ Nieparzyste oznaczenia = kanał lewy (C1, R297, R309, R321/R323, B701), parzyste = prawy.
Tor wejściowy: T201–T204 — przedwzmacniacz wejść GR I i mikrofonowych; T205/T206 — wtórnik emiterowy wejść RADIO, magnetofon i GR II (z bootstrapem C223/C224 4,7 µF); dalej stopnie prądowo-napięciowe T207–T212 i filtry. Poziomy sygnału naniesione na schemat blokowy przy 2×20 W: 3,6 mV → 140 mV → 300 mV → 83 mV → 550 mV (±10 %) — gotowa ścieżka pomiarowa do lokalizacji uszkodzonego stopnia.
Zasilacz (moduł ZT-12): bezpiecznik sieciowy 800 mA, Tr1, mostek Pr701 (B60C5000/3300), kondensator filtrujący C3 4700 µF; z szyny 54 V osobny bezpiecznik 2 A na każdy kanał (B701 — kanał A, B702 — kanał B); przedwzmacniacz zasilany 42 V przez R703 750 Ω + C703 220 µF, dalej odsprzęganie R701/R702 10 Ω + 47 nF. Słuchawki dołączone do wyjść głośnikowych przez R7/R8 750 Ω.
⚠️ Napięcia naniesione na schemacie (54 V, 25 V, 2,6 V, 1,85 V, 0,6 V, 30 mV) zmierzono — wg adnotacji na arkuszu — „woltomierzem o rezystancji wewnętrznej 20 kΩ/V bez sygnału, bezpośrednio na opornikach emiterowych, pozostałe w stosunku do masy”. ➡️ Miernik cyfrowy (10 MΩ) pokaże na węzłach wysokoimpedancyjnych więcej — drobnych rozbieżności nie traktować jak usterki.
Parametry
| Moc wyjściowa | 2 × 20 W przy 4 Ω |
|---|---|
| Pasmo przenoszenia | 40 ÷ 16000 Hz (±2 dB wejście korekcyjne, ±1,5 dB wejścia liniowe) |
| Zniekształcenia nieliniowe | poniżej 1 % (40 ÷ 12500 Hz przy 10 W) |
| Przesłuch między kanałami | 40 dB przy 1 kHz (30 dB w paśmie 250 ÷ 10000 Hz) |
| Regulacja barwy | ±12 dB tony niskie i wysokie |
| Zakres równoważenia kanałów | 12 dB |
| Poziom napięć zakłócających | 50 dB przy mocy 50 mW |
| Zasilanie | 220 V / 50 Hz |
| Pobór mocy | 110 W |
| Półprzewodniki | 24 tranzystory + prostownik krzemowy |
| Wymiary | 430 × 270 × 120 mm |
| Ciężar | 8 kg |
Wycena rynkowa
| Widełki | 100–500 zł |
|---|---|
| Mediana | ~250 zł |
| Dostępność | Częsty |
Solo rzadko oferowany — zwykle w zestawie z tunerem TST-102 (zestawy ofertowo 460–650 zł, 2026-07); patrz wycena przy modelu kleopatra-tst-102.
Szacunek regułowy (kategoria × marka, 2026-07) — orientacyjny, do potwierdzenia rynkowego; nie oparty na indywidualnym badaniu ofert.
Egzemplarze w kolekcji
- 2026-071 — stan tech. 4/5, w kolekcji
Materiały
- Schemat ideowy fabryczny (UNITRA DIORA, 1 arkusz) — archiwum prywatne: materiały/serwisówki/wzmacniacz-wst-102-kleopatra/wst-102-schemat-ideowy.pdf
- Schemat: Diora WST-102 'Kleopatra Hi-Fi' Schemat (UNITRA-Klub)
- ⭐ Fabryczna instrukcja serwisowa „UNITRA DIORA — Kleopatra Hi-Fi DST-102” (28 s.; część II, s. 19–26 to WZMACNIACZ WST-102: dane techniczne, obsada półprzewodników, schemat blokowy z poziomami sygnału, procedura regulacji symetrii i prądu spoczynkowego, rozmieszczenie elementów, wykaz elementów) + wkładka „płytka wzmacniacza z napięciami” + schemat ideowy i montażowy — archiwum prywatne: materiały/serwisówki/Kleopatra DST-102 serwisówka/
- Opis WST-102 „Kleopatra” — UNITRA-Klub
- Materiał pokrewny — instrukcja serwisowa WST-101 „Meluzyna” (WEMA 1974): ta sama rodzina układowa, opisana procedura regulacji symetrii i prądu spoczynkowego — źródło: UNITRA-Klub, archiwum prywatne: materiały/serwisówki/WST-101 serwisówka/