Muzeum Polskiej Elektroniki

OMIG Warszawa · 1957–obecnie

Zakłady Podzespołów Radiowych „Omig" (dziś Omig S.A.)

Historia

Zakład powstał 1 lipca 1957 jako pomocnicza jednostka przy Instytucie Radiotechnicznym w Warszawie (ul. Stępińska 22/30), a 1 kwietnia 1958 decyzją Ministra Przemysłu Ciężkiego formalnie utworzono Zakłady Podzespołów Radiowych „Omig". Nazwa pochodzi od pierwszych liter wytwarzanych wyrobów — miniaturowych oporników i aparatów dla osób słabosłyszących (do weryfikacji dokładnej etymologii). Zakład produkował potencjometry (stosowane m.in. w odbiornikach Eltra), miniaturowe oporniki borowęglowe, miniaturowe transformatorki, gniazda/wtyczki/przełączniki w wykonaniu miniaturowym oraz zestawy dla osób słabosłyszących AS-2 i AS-3; na początku lat 60. wytwarzał też dwa modele przenośnych odbiorników tranzystorowych — Migo i Tramp.

W 1961 podjęto decyzję o rozbudowie zakładu i uruchomieniu produkcji rezonatorów i filtrów kwarcowych (od 1962), a w 1965 przejęto od Zakładów Radiowych im. M. Kasprzaka Wydział Produkcji Elementów Kwarcowych. W kolejnych latach zakupiono licencje zagraniczne (m.in. francuską w 1970) na technologię kwarcową, co znacznie zwiększyło skalę i jakość produkcji rezonatorów.

W 1975 OMIG włączono do nowo utworzonego kombinatu Unitra-Elpod, tracąc samodzielność; po jego rozwiązaniu w 1981 zakład odzyskał status niezależnego przedsiębiorstwa. Gdy 27 maja 1982 dyrektorzy przedsiębiorstw elektronicznych powołali dobrowolne Zrzeszenie Przedsiębiorstw Przemysłu Elektronicznego UNITRA (30 jednostek-założycielskich), OMIG — obok Warelu i Zakładu Techniki Próżniowej w Koszalinie — nie przystąpił do zrzeszenia, pozostając samodzielny. W 1985 zatrudniał 1020 pracowników. 1 kwietnia 1989 przekształcony w spółkę akcyjną ZPR „Omig" S.A. (prywatyzacja zakończona w 1993). Produkcję rezonatorów kwarcowych zakończono w 2023; spółka działa do dziś pod niezmienioną nazwą.

Produkcja i rola

OMIG był typowym zakładem komponentowym Unitry — dostawcą miniaturowych podzespołów (potencjometrów, oporników, transformatorków, złączy) i elementów kwarcowych dla innych fabryk zjednoczenia, a nie producentem sprzętu finalnego. Wyróżniał się na tle innych zakładów zachowaniem niezależności organizacyjnej po 1982, gdy większość dużych zakładów elektronicznych przystąpiła do nowego zrzeszenia Unitra.

Źródła