2026-094 PS 742

FRONT przystawki na macie warsztatowej, światło sztuczne. Płyta czołowa w OKLEINIE DREWNOPODOBNEJ, obramowana czarnym tworzywem, z metalowymi literami **`PS - 742`** po prawej i **trójkątną metalową plakietką** obok nich (⏳ symbol w środku z tego kadru nieczytelny — kandydat na **znak jakości**). Pod okleiną chromowana listwa, niżej **maskownica głośnika** z gęstych poziomych żeberek, a w jej lewym dolnym narożniku plakietka **`UNITRA ELTRA`**. Na skosie górnym **SZEŚĆ GAŁEK** z chromowanymi nasadkami — trzy po lewej i trzy po prawej, rozdzielone czarną listwą. Na górnej chromowanej listwie widać **nadruk**, ⚠️ w tym kadrze NIECZYTELNY: litery są starte, a światło rozproszone nie daje im cienia. ⚠️ Chrom obu listew porysowany, z miejscowymi przetarciami i zabrudzeniem. W tle po lewej leży czarny przewód sieciowy z wtyczką — ❓ nie rozstrzygam, czy należy do tego egzemplarza. Zdjęcie własne, w dniu zakupu [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

Historia egzemplarza

Eltra PS-742 — to nie jest radio, choć tak wygląda. To przystawka stereofoniczna: pudełko, w którym siedzą stereodekoder, wzmacniacz m.cz. i głośnik, bez własnego odbiornika. Sama nie odbiera niczego.

🔑 Jak to działało — podział pracy między dwoma pudełkami

Przystawkę zaprojektowano do pracy w parze z odbiornikiem przenośnym MOT-742 „Wanda" (1974). Łączył je zwykły kabel DIN-5 wpięty w gniazdo MPX Wandy, a podział był zaskakująco prosty:

➡️ Stereo powstaje dopiero z dwóch stojących obok siebie pudełek, każde z własnym głośnikiem. ⭐ To rozwiązanie rzadkie i bardzo „epokowe": zamiast budować droższy odbiornik stereofoniczny, dołożono moduł, który dokłada drugi kanał — wraz z obudową, wzmacniaczem i głośnikiem.

⭐ A gdy Wandy nie ma, przystawka nie jest bezużyteczna: karta modelu notuje, że mogła służyć jako dodatkowy wzmacniacz m.cz. dla dowolnego sprzętu mono. To ważne dla tego egzemplarza, bo Wandy w zbiorze nie ma.

⭐ Czego brakuje do kompletu — i co już jest w zbiorze

W kolekcji stoi Jowita 2 (2026-008) — a Wanda to, wprost z karty modelu, Jowita 2 (MOT-701) rozbudowana o gniazdo MPX; tor w.cz./p.cz. jest wzorowany na tym samym modelu.

⛔ Ale to nie znaczy, że Jowita zagra z przystawką w stereo. Cała różnica między Jowitą a Wandą polega właśnie na tym jednym gnieździe — bez MPX nie ma skąd wziąć sygnału stereofonicznego. ⏳ Pierwsza rzecz do sprawdzenia przy egzemplarzu 2026-008: czy ma gniazdo MPX (wpis o tym nie wspomina, więc najpewniej nie, ale to wymaga spojrzenia, a nie założenia).

➡️ Ogniwem brakującym do kompletu stereo jest MOT-742 „Wanda" — i to ona, a nie kolejna przystawka, jest pozycją do szukania na targu.

📰 Trop do warstwy prasowej

Karta Wandy notuje: schemat i opis odbiornika ORAZ przystawki ukazały się w „Radioamatorze" 7/76. ⭐ To gotowy cel dla działu prasa/: jeden numer opisujący oba elementy zestawu, czyli dokładnie ten przypadek, dla którego ta warstwa powstała. ⏳ Numeru w zbiorze nie ma — do wypatrzenia na giełdach i w antykwariatach.

Dziennik prac

2026-09-19 — zakup. Targ staroci w Chmielnikach k. Bydgoszczy, 30 zł, odbiór z ręki. ⭐ Pierwszy w tej serii zakup z targu, a nie z portalu aukcyjnego — czyli bez opisu sprzedającego, bez zdjęć oferty i bez jakiejkolwiek deklaracji o stanie. ➡️ Wszystko, co o tym egzemplarzu wiadomo, pochodzi z oględzin własnych; ⚠️ nie ma też adresu do reklamacji.

⚠️ Nazwa z pierwszego zgłoszenia — „PA-742" — sprostowana na PS-742. Rozstrzyga sprzęt: na froncie stoją metalowe litery PS - 742, a katalog i dane/unitraklub-opisy.tsv znają wyłącznie „Eltra PS 742". 📌 To ta sama zasada, która rozstrzygnęła zakład przy Roksanie (2026-092): nadruk na urządzeniu bije nazwę z ogłoszenia, wiadomości i pamięci.

Stan: w kolekcji, nieuruchamiany.

Opis oferty (relacja sprzedającego)

⛔ Brak — zakup z targu, bez opisu i bez deklaracji. Zapisuję jako ustalenie trwałe, nie jako pozycję „do uzupełnienia": przy sprzedaży z ręki na giełdzie nie ma czego uzupełniać. ➡️ Konsekwencja jest taka sama jak przy Amorze (2026-091): punktem odniesienia dla stanu jest wyłącznie własny ogląd i własny test.

Stan

Techniczny — pole puste. Egzemplarz nieuruchamiany, kupiony kilka godzin temu. ⚠️ I nie da się go ocenić „na szum", jak radia — to przystawka: bez podanego na wejście sygnału (albo Wandy, albo dowolnego źródła mono) nie ma czego wzmacniać. ➡️ Pierwszy test wymaga źródła sygnału, nie samego gniazdka.

Kosmetyczny — 3. Kompletny z zewnątrz: okleina bez ubytków, maskownica i narożniki całe, komplet sześciu gałek, obie plakietki (PS - 742, UNITRA ELTRA) na miejscu. ⚠️ W dół ciągnie chrom obu listew — porysowany, z miejscowymi przetarciami i zabrudzeniem, oraz starty nadruk na listwie górnej. ⏳ Ocena z jednego kadru czołowego; do rewizji po obejrzeniu tyłu, spodu i wnętrza.

Uwagi

Cena — i dlaczego wycena jest tu słabym narzędziem

30 zł to cena targowa, w sam raz dla nierozpoznanego „pudełka z gałkami". ⚠️ Porównanie z kartą modelu jest niemożliwe, bo karta nie ma widełek — stoi w niej dostepnosc: brak_rynku z uwagą, że kategoria inne jest zbyt różnorodna, by liczyć baseline.

➡️ I to akurat jest uczciwy opis rzeczywistości, a nie luka do zapełnienia: PS-742 nie ma własnego rynku, bo jest połową zestawu. 🔑 Kupujący na taki sprzęt to albo ktoś, kto ma Wandę i szuka do niej przystawki, albo ktoś, kto chce wzmacniacza mono w ładnej obudowie z epoki. ⭐ Wartość skacze dopiero w komplecie — i to jest jedyna sensowna rzecz, jaką da się dziś o niej powiedzieć.

⏳ Pierwsza zaobserwowana oferta PS-742 albo kompletu Wanda + przystawka będzie pierwszą prawdziwą obserwacją rynkową dla tej karty. Warto ją wtedy zapisać.

Kolejność prac

1. 🥇 Obejrzeć TYŁ i SPÓD — tam są gniazda (w tym wejście DIN-5), tabliczka znamionowa, sposób zasilania i ewentualny numer fabryczny. ⚠️ Dopóki nie wiadomo, **czy przystawka ma własny zasilacz sieciowy, czy czerpie zasilanie z Wandy**, nie wolno jej włączać. Karta modelu tego nie rozstrzyga.
2. Odczytać nadruk z górnej listwy ŚWIATŁEM BOCZNYM — litery są starte, a przy świetle rozproszonym płaski nadruk nie daje cienia; to minuta roboty i rozstrzyga, co opisuje sześć gałek.
3. Rozszyfrować trójkątną plakietkę przy PS - 742 — kandydat na znak jakości.
4. Pobrać dokumentację — karta modelu linkuje **instrukcję serwisową PS-742 (/plik/3595) i schemat zestawu Wanda + PS742** (/plik/20902). ⭐ Ten drugi jest cenniejszy, bo pokazuje oba urządzenia razem i powinien rozstrzygnąć kwestię zasilania z punktu 1.
5. Test jako wzmacniacz mono — podać sygnał na wejście z dowolnego źródła i sprawdzić, czy gra. To najprostsza droga do wypełnienia stan_techniczny bez Wandy.
6. Sprawdzić gniazdo MPX w Jowicie 2 (2026-008) — jeśli (wbrew oczekiwaniu) tam jest, komplet stereo da się złożyć od ręki.

Do uzupełnienia:

• zdjęcia — tył z gniazdami, spód, tabliczka, wnętrze (na razie jest jeden kadr czołowy);
• numer fabryczny i rok produkcji (karta modelu podaje tylko „lata 70.", z adnotacją do_weryfikacji);
• sposób zasilania — własny zasilacz czy z odbiornika;
• opis sześciu gałek — po odczytaniu nadruku;
• czy przewód sieciowy z kadru należy do tego egzemplarza;
• „Radioamator" 7/76 — numer ze schematem i opisem zestawu, do wypatrzenia.

Wycena rynkowa

⚠️ Karta modelu NIE MA widełek — ma `dostepnosc: brak_rynku`, bo PS-742 to sprzęt niszowy: przystawka pracująca w parze z jednym konkretnym odbiornikiem. ➡️ Podane liczby to NIE wycena rynkowa, tylko przedział rozsądku dla kompletnego, nieuszkodzonego egzemplarza — dolna granica to cena zapłacona, górna to poziom, powyżej którego bez sprawnej Wandy trudno o kupca. 🥇 Wartość tego egzemplarza wzrosłaby SKOKOWO w komplecie z MOT-742: dopiero para daje stereo, po to powstała. Do zrewidowania przy pierwszej zaobserwowanej ofercie PS-742 albo kompletu

Szacunek regułowy (kategoria × marka, 2026-09) — orientacyjny, do potwierdzenia rynkowego; nie oparty na indywidualnym badaniu ofert.