2026-108 R-510 „Taraban 3”

FRONT, stan w dniu zakupu (ławka, światło dzienne). Brązowa płyta czołowa, po lewej plastikowa krata głośnika (okrągły głośnik szerokopasmowy — cecha R-510 wobec eliptycznego w DMP-502/602). Szyba skali czytelna: D 280–150 kHz, S 1500–560 kHz, K 10–6 MHz z zaznaczonymi pasmami 31 m / 41 m / 49 m, U 73–66 MHz (podziałka FABRYCZNA OIRT). Złoty pas: liniowa podziałka 0–10, logo UNITRA, napis „R-510 TARABAN 3”, pod spodem oznaczenia regulatorów ⏻ · siła głosu · tony wysokie · tony niskie oraz klawiszy ARC · ○ ⊶ · U · D · S · K. Dolny rząd: osobny klawisz sieci po lewej, trzy czarne gałki z kreską wskaźnika, sześć klawiszy z aluminiowymi nasadkami (żaden nie zapadnięty), po prawej duża czarna radełkowana gałka strojenia i tłoczone logo UNITRA. Wskazówka strojenia stoi przy prawej krawędzi skali (koniec zakresu). Pleksi porysowana i zakurzona, BEZ PĘKNIĘĆ WIDOCZNYCH NA TYM ZDJĘCIU. Górna płyta obudowy jasna, matowa, bez ciemnej okleiny znanej ze zdjęcia wzorcowego karty modelu. Przewód sieciowy przewieszony przez obudowę [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

TYŁ, stan w dniu zakupu. Ścianka tylna z płyty pilśniowej, nadruk „UNITRA DIORA · R 510 · 26402” (26402 = kod wyrobu, nie numer egzemplarza), niebieską kredką odręcznie „P 157” i pod spodem podkreślone słowo czytelne jako „Sprawny!”; ten sam numer (…157) powtórzony ołówkiem na dolnej krawędzi obudowy. Nadruki fabryczne: gniazdo anteny 300 Ω (wpięte resztki przewodu — czerwony i żółty), antena ⋎, masa ⏚, dwa gniazda DIN (gramofon ○, magnetofon ⊶), gniazdo głośnika 4 Ω 3,5 W, „POZIOM N · B”, znak bezpieczeństwa B/GE, „~220V 50Hz 15VA”, ostrzeżenie „PRZED ZDJĘCIEM ŚCIANKI TYLNEJ WYJĄĆ WTYCZKĘ Z GNIAZDKA SIECIOWEGO / CHROŃ ODBIORNIK PRZED WILGOCIĄ”, otwory wentylacyjne po prawej, cztery zaczepy obrotowe. Widoczne krawędzie obudowy to SUROWA PŁYTA WIÓROWA bez okleiny i bez obrzeża. Przewód sieciowy z wtyczką odlewaną [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

Historia egzemplarza

Trzecia i ostatnia generacja rodziny Taraban — i pierwszy R-510 w tej kolekcji. Układ elektryczny jest praktycznie ten sam co w DMP-502 i DMP-602 (UL1481T, UL1211N, 3,5 W); zmieniono głównie wystrój obudowy i głośnik na okrągły, szerokopasmowy, przez co płyta czołowa jest węższa i wyższa niż w poprzednikach.

📌 Z tym egzemplarzem rodzina jest w zbiorze kompletna: DMP-502 (+ drugi i trzeci), DMP-602 „Taraban 2” i teraz R-510 „Taraban 3”. ➡️ Cztery sztuki, trzy pokolenia jednej konstrukcji — dobry materiał na porównanie wystroju i na ustalenie ról (eksponat / grający / dawca), zanim zacznie się z nich cokolwiek wyjmować.

Dziennik prac

20.09.2026 — zakup. Targ staroci w Ciechanowcu, zakup bezpośredni, gotówka, 25 zł. Sprzedający ustnie zadeklarował, że radio działa (dosłownego cytatu nie ma — transakcja na stoisku, bez ogłoszenia). ✅ Cena potwierdzona przez kupującego: 25 zł za ten odbiornik. Tego samego dnia z tego samego targu przyjechało też radio przenośne Unitra Rzeszów „Dorota IC” (2026-109) — osobna sztuka za osobne 25 zł. ➡️ To nie jest zakup zbiorczy: obie kwoty są znane wprost, więc niczego nie trzeba rozdzielać ani szacować. Cały targowy łup dnia: 50 zł za dwa odbiorniki.

20.09.2026 — oględziny zewnętrzne. Zdjęcia frontu i tyłu, sprzęt w ręku. ⛔ Nie podłączany do sieci.

Opis oferty (relacja sprzedającego)

⛔ Brak ogłoszenia i brak cytatu — zakup ze stoiska na targu, więc nie ma tekstu, który dałoby się zacytować dosłownie. To ustalenie trwałe, nie pozycja do uzupełnienia: opisu nie da się już odtworzyć.

Zapisu warta jest natomiast jedna rzecz z rozmowy: sprzedający powiedział, że radio działa. To relacja, nie pomiar — do stan_techniczny nie wchodzi.

🔎 „P 157” i „Sprawny!” na ściance tylnej

Na tylnej ściance jest niebieską kredką „P 157”, a pod spodem podkreślone słowo czytelne jako „Sprawny!”. Ten sam numer (końcówka …157) powtarza się ołówkiem na dolnej krawędzi obudowy — czyli oznaczono osobno ściankę i korpus, żeby się nie rozjechały.

Co z tego wynika i czego z tego NIE wynika:

• ✅ Numer powtórzony w dwóch miejscach to wzorzec **zakładu naprawczego albo ewidencji instytucji** (szkoła, dom kultury, komis), a nie przypadkowy bazgroł.
• ⚠️ „Sprawny!” to napis nieznanego autora i nieznanej daty. Mógł powstać przy naprawie 30 lat temu, mógł wczoraj na targu. Wzmacnia deklarację sprzedającego tylko o tyle, o ile zgadza się z nią w treści — dowodem nie jest.
• ⚠️ Odczyt słowa jest hipotezą — kredka jest starta, litery zlewają się z fakturą płyty. Do rozstrzygnięcia światłem bocznym na sprzęcie w ręku.
• ⛔ **Nie czyścić ścianki, dopóki napisy nie są odczytane i sfotografowane z bliska.** W tym repozytorium napisy i naklejki inwentarzowe już raz okazały się najciekawszą informacją o pochodzeniu sprzętu.

Stan

Techniczny — pole puste. ⏳ Nieuruchamiany. Deklaracja sprzedającego („działa”) i napis „Sprawny!” na ściance to dwie relacje, nie test. Ocena wejdzie po pierwszym uruchomieniu — kolejność w „Planie prac”.

Kosmetyczny — 2. Ocena z własnych zdjęć, sprzęt oglądany w ręku.

• ⛔ Decyduje obudowa: góra i boki to naga płyta wiórowa — bez okleiny, bez obrzeża, z widoczną w kadrze surową fakturą wióra na wszystkich krawędziach. Zdjęcie wzorcowe w karcie modelu pokazuje korpus w ciemnej okleinie drewnopodobnej, więc pokrycie zniknęło — starte, zdarte albo zdjęte przy nieudanej „renowacji”. To nie jest ubytek jednego elementu, tylko brak całego wykończenia korpusu, stąd 2, a nie 3.
• ✅ Płyta czołowa i osprzęt — bez zarzutu jak na 45 lat: krata głośnika bez pęknięć, komplet gałek i klawiszy z nasadkami, gałka strojenia na miejscu, szyba skali czytelna (element nie do dokupienia), pleksi porysowana i zakurzona, ale bez pęknięć widocznych na zdjęciu.
• 🔁 Warunek rewizji: jeśli po oczyszczeniu okaże się, że jasna powierzchnia to zachowana jasna okleina fabryczna, a nie goła płyta — ocena wraca na 3. Rozstrzyga dotyk i krawędź, nie zdjęcie.

Uwagi

Cena wobec wyceny

25 zł to ~21% mediany z karty modelu (~120 zł) i poniżej dolnej granicy widełek (50–250 zł) — czyli formalnie zakup poniżej rynku, co przy targowej gotówce za sprzęt nietestowany jest normą, a nie sensacją.

🔍 Sprawdzenie rynku (20.09.2026, WebSearch) — wyzwalaczem była cena poza widełkami i metoda: reguła w karcie. Znalezione ceny ofertowe: Allegro 65–100 zł za sztuki w stanie surowym (z dostawą ~80–115 zł), 169 zł za egzemplarz reklamowany jako przestrojony na nowy UKF. ➡️ Sugeruje to, że realna mediana leży raczej ~80–100 zł niż 120 zł, ale to jedna sesja obserwacji i wyłącznie ceny ofertowe — zgodnie z zasadą „nie aktualizuj karty pod jeden zakup” karty modelu nie ruszam. Do rewizji wrócić po trzeciej obserwacji albo po pierwszej znanej cenie zrealizowanej.

⚠️ UKF: podziałka jest OIRT — co to znaczy, a czego nie

Skala ma fabryczną podziałkę OIRT 66–73 MHz, w której w Polsce od ok. 1999–2000 nic nie nadaje. Ze zdjęcia wolno napisać wyłącznie tyle: podziałka jest fabryczna. O realnym zakresie rozstrzyga dopiero odbiór sprawdzony w ręku — jeśli odbiornik złapie dzisiejsze stacje, znaczy to, że ktoś go przestroił na CCIR (skali przy takiej przeróbce nikt nie wymienia).

🔑 Test zaczynać od fal długich, nie od UKF: PR1 na 225 kHz (Solec Kujawski, ~1000 kW) mieści się w tej podziałce (D: 280–150 kHz) i jedną stacją potwierdza cały tor — zasilanie, głowicę, p.cz., detektor i wzmacniacz. Cisza na ŚR nie jest usterką (pasmo w Polsce praktycznie martwe), cisza na DŁ jest.

Numer z tylnej ścianki

Nadruk „R 510 26402” to — zgodnie z konwencją Diory — kod wyrobu, czyli liczba idąca za modelem, nie za egzemplarzem (wzór z tej kolekcji: DMP-501 → 17101, DMP-502 → 17102). Dlatego nr_seryjny zostaje pusty, a kod zapisano razem z oznaczeniem typu z tej samej ścianki. Numeru fabrycznego szukać na tabliczce lub na chassis po zdjęciu ścianki tylnej.

Plan prac

1. ⛔ Nie podawać napięcia przed oględzinami. Przewód sieciowy na całej długości (na zdjęciach bez śladów taśmy, ale wtyczka i wejście do obudowy do obejrzenia z bliska), potem wnętrze: ślady wilgoci, rozlany elektrolit, przegryzione izolacje. Pierwsze podanie napięcia przez żarówkę szeregowo.
2. Odczyt i zdjęcia napisów („P 157”, „Sprawny!”) światłem bocznym — przed jakimkolwiek czyszczeniem ścianki.
3. Zdjęcie ścianki tylnej: tabliczka, numer fabryczny, zdjęcia wnętrza i spodu; przy okazji sprawdzić datowniki elementów (rok produkcji karty modelu jest sporny: 1980 wg UNITRA-Klub, 1985 wg oldradio.pl — **datowniki z tego egzemplarza są realnym materiałem do rozstrzygnięcia**).
4. Test odbioru: DŁ 225 kHz → KR wieczorem → UKF. Na UKF sprawdzić, czy ta sama stacja wraca w dwóch miejscach skali (lustra = przestrojony sam oscylator, bez zestrojenia obwodów wejściowych).
5. Obudowa — decyzja o okleinowaniu dopiero po elektronice i po porównaniu z trzema pozostałymi Tarabanami w zbiorze.

Do uzupełnienia:

• numer fabryczny i rok produkcji (tabliczka + datowniki elementów);
• zdjęcia: spód, wnętrze, zbliżenia napisów „P 157” / „Sprawny!”, przewód sieciowy przy wtyczce;
• wynik pierwszego uruchomienia → wpis stan_techniczny;
• rozstrzygnięcie, czy jasna powierzchnia obudowy to goła płyta, czy zachowana jasna okleina.

Wycena rynkowa

⏳ NIEURUCHAMIANY, więc górna granica zarezerwowana na wynik pierwszego testu. Dół podyktowany OBUDOWĄ BEZ POKRYCIA — elektronika i front kompletne, ale sam korpus wymaga okleinowania, a to robota, nie kosmetyka. 🔍 Kontrola rynku 20.09.2026 (WebSearch, CENY OFERTOWE): Allegro 65–100 zł za sztuki w stanie zbliżonym do surowego, 169 zł za egzemplarz opisany jako przestrojony na nowy UKF. ➡️ Mediana ~120 zł z karty modelu (metoda: reguła) wygląda na zawyżoną wobec tych ofert, ale to JEDNA sesja obserwacji i same ceny ofertowe — karty nie ruszam.

Wycena orientacyjna, polski rynek wtórny (2026-09); w większości ceny ofertowe — realne transakcje bywają o 20–40% niższe.