2026-109 Dorota IC MOT 744-02

PRZÓD, stan w dniu zakupu. Czarna żeberkowana krata głośnika, jasne listwy u góry i u dołu, plakietki „UNITRA RZESZÓW” (lewy dolny róg) i „DOROTA IC” (prawy dolny). Układ zgadza się co do detalu ze zdjęciem wzorcowym karty modelu. Rączka podniesiona, cała, osadzona w obu zaczepach. Nad górną krawędzią wystają dwa klawisze i gałka strojenia z górnej ścianki. Przewód sieciowy owinięty wokół obudowy, wtyczka odlewana z nadrukiem „2,5A–250V WS-1”. Dolna listwa poplamiona (żółtawe zacieki), krata zakurzona; pęknięć ani ubytków nie widać [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

GÓRNA ŚCIANKA (przy oparciu radia na złożonej rączce staje się czołową) — zdjęcie obrócone o 90° do orientacji czytelnej. Od lewej: suwak „GŁOŚNOŚĆ” z czarną nasadką, cztery klawisze podpisane S · D · ☀ · IO (zakres średni, zakres długi, podświetlenie skali, sieć), po prawej gałka „STROJENIE” z kreską wskaźnika. Skala dwuzakresowa, CZYTELNA: D 285–150 kHz i S 1605–525 kHz, z nazwami stacji z epoki — OPOLE, GDAŃSK, KATOWICE, LONDYN, W-WA II, POZNAŃ, PRAGA, WIEDEŃ I, BUDAPESZT. Brak zakresu UKF (cecha modelu, nie ubytek). Jasna ramka panelu zabrudzona i poplamiona, napisy nienaruszone [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

OTWARTA KOMORA BATERII (zdjęcie obrócone o 180° do orientacji czytelnej). Komora pusta i sucha, styki sprężynowe oraz blaszki na miejscu, piktogramy biegunów „+” czytelne, BEZ widocznego białego nalotu i bez rdzy — brak śladów wycieku ogniw na tym kadrze. Na dnie komory jasna taśma włókninowa ze stemplem „88.440916” — format „RR + sześć cyfr”, czyli ROK 1988 i numer 440916 [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

Historia egzemplarza

Ostatni polski odbiornik przenośny wyłącznie na fale długie i średnie — rzeszowska kontynuacja Doroty z Eltry, produkowana w latach 1985–1988 pod symbolem MOT 744-02. „IC” w nazwie to układy scalone UL1497 i UL1211, na których go zbudowano. Radio można oprzeć poziomo na złożonej rączce — górna ścianka staje się wtedy czołową, stąd cała obsługa (skala, strojenie, głośność, zakresy) jest na górze.

Dziennik prac

20.09.2026 — zakup. Targ staroci w Ciechanowcu, zakup bezpośredni, gotówka, 25 zł — ta sama wyprawa co Taraban 3 (2026-108). ✅ Cena potwierdzona przez kupującego: 25 zł — osobno za ten odbiornik, tyle samo co za Tarabana. ➡️ To nie jest zakup zbiorczy: obie kwoty padły wprost, więc żadnego dzielenia ani szacowania udziałów tu nie ma. Cały targowy łup dnia: 50 zł za dwa odbiorniki.

20.09.2026 — oględziny zewnętrzne. Zdjęcia przodu, górnej ścianki i otwartej komory baterii. ⛔ Nie podłączany do sieci, baterii nie wkładano.

⭐ Datowanie: 1988, z etykiety w komorze baterii

Na dnie komory jest jasna taśma włókninowa ze stemplem 88.440916. Format zgadza się z regułą ustaloną w tym zbiorze na pięciu wcześniejszych egzemplarzach: dwie pierwsze cyfry to rok, reszta to numer kolejny — nie rok + miesiąc (87.590702 Ania, 89 523085 Emilia, 84 324536 Julia Stereo, 7933246? Irena, gdzie „33” przesądziło, że miesiąca w tym numerze nie ma).

➡️ Rok 1988, numer 440916. ✅ Data domyka się z kartą modelu: produkcja 1985–1988, czyli ten egzemplarz pochodzi z ostatniego rocznika ostatniego polskiego przenośnego radia DŁ/ŚR. Zgodność z niezależnym źródłem jest tu argumentem mocniejszym niż sam odczyt.

⚠️ Nośnik etykiety to trzeci wariant (jasna włóknina z ciemnym stemplem), inny niż brązowy kartonik i biała etykieta z czerwonym drukiem — zgodnie z doprecyzowaniem reguły: rozstrzyga format zapisu, nie kolor nośnika.

Opis oferty (relacja sprzedającego)

⛔ Brak ogłoszenia i brak cytatu — zakup ze stoiska na targu. Sprzedający deklarował ustnie, że Taraban działa; ⚠️ czy ta deklaracja obejmowała również Dorotę, nie zostało ustalone. Nie przypisuję jej temu egzemplarzowi.

Stan

Techniczny — pole puste. ⏳ Nieuruchamiany, ani z sieci, ani z baterii. Żadna relacja o tym egzemplarzu nie została potwierdzona własnym testem.

Kosmetyczny — 3. Normalne ślady wieku, kompletny z zewnątrz.

• ⭐ Rączka cała i osadzona — karta modelu wymienia „mało wytrzymałą plastikową rączkę” jako znaną wadę konstrukcji, więc egzemplarz z całą rączką jest wart odnotowania i ostrożnego noszenia (nie za nią).
• ✅ Krata głośnika bez pęknięć, obie plakietki czytelne, komplet klawiszy i nasadek, szyba skali czytelna z nazwami stacji z epoki.
• ⚠️ Zabrudzenia i żółtawe zacieki na jasnych listwach — przód i ramka górnego panelu. Do rozstrzygnięcia w ręku, czy to brud, czy trwałe przebarwienie tworzywa; od tego zależy, czy czyszczenie da 4.
• ✅ Komora baterii sucha, bez widocznego nalotu — na zdjęciu nie widać ani białego wykwitu, ani rdzy na stykach. ⚠️ To obserwacja z jednego kadru: ⛔ rozstrzyga biel ZE ŚRODKA, obejrzana przy dobrym świetle, a nie rudy odcień z zewnątrz.

Uwagi

Cena wobec wyceny

25 zł to ~63% mediany z karty modelu (~40 zł) i dolna połowa widełek (20–80 zł) — cena leży tam, gdzie powinna leżeć cena sprzętu pospolitego, nietestowanego, kupowanego za gotówkę na stoisku. ➡️ Żadnego sygnału, że wycena karty jest błędna; rynku nie sprawdzałem osobno, bo nie zaszedł żaden z wyzwalaczy (cena w widełkach, wycena świeża, model pospolity).

📌 Ciekawsze jest porównanie z Tarabanem 3, za którego padła ta sama kwota: tam 25 zł to ~21% mediany i cena poniżej widełek, tu ~63% i środek. Sprzedający policzył obie sztuki po równo, choć katalogowo dzieli je trzykrotna różnica wartości — typowe dla stoiska, gdzie cena bierze się z rozmiaru i „starości”, a nie z modelu.

📻 To radio bez UKF — i akurat to czyni z niego dobry przyrząd testowy

Dwa zakresy, D i Ś, i żadnego UKF — cecha modelu, nie ubytek. Praktyczna konsekwencja jest wygodna: odbiornik nie ma pasma, na którym w Polsce i tak nic nie ma, za to ma zakres z gwarantowanym silnym sygnałem — PR1 na 225 kHz z Solca Kujawskiego (~1000 kW) leży wprost w podziałce (D: 285–150 kHz).

➡️ Jedna stacja na DŁ potwierdza cały tor: zasilanie, głowicę, p.cz., detektor i wzmacniacz. Cisza na ŚR nie jest usterką (pasmo praktycznie martwe), cisza na DŁ jest. Zanim jednak uznam odbiornik za zepsuty — sprawdzić, czy nadajnik nie ma akurat przerwy technicznej; Solec miewa wielotygodniowe.

Plan prac

1. ⛔ Nie podawać napięcia przed oględzinami. Przewód sieciowy na całej długości i dławik przy wejściu do obudowy; **zasilacz sieciowy jest wbudowany** (10 W), więc zwarcie w nim to nie jest problem „ładowarki”. Pierwsze podanie napięcia przez żarówkę szeregowo.
2. Komora baterii przy dobrym świetle — styki, blaszki i przestrzeń pod nimi; ⛔ ogniw nie wkładać, dopóki nie jest pewne, że w komorze nie ma śladów wycieku.
3. Test odbioru z sieci: DŁ 225 kHz, potem przeszukanie ŚR wieczorem. Sprawdzić przy okazji podświetlenie skali (klawisz ☀ — osobna żarówka, typowy pierwszy element do wymiany).
4. Czyszczenie jasnych listew — najpierw próba na małym fragmencie, żeby rozstrzygnąć brud kontra przebarwienie; etykiety w komorze nie ruszać.
5. Dopiero potem ocena stan_techniczny i ewentualna rewizja kosmetycznej.

Do uzupełnienia:

• czy deklaracja sprzedającego („działa”) dotyczyła również tego odbiornika;
• zdjęcia: tył, spód, bok z gniazdem słuchawkowym, wnętrze;
• wynik pierwszego uruchomienia → wpis stan_techniczny;
• ósma/kolejne cyfry i ewentualny drugi nadruk w komorze (gdyby był) — do domknięcia numeru fabrycznego.

Wycena rynkowa

⏳ NIEURUCHAMIANY, więc górna granica zarezerwowana na wynik testu. W górę widełek modelu ciągną trzy rzeczy naraz: ⭐ CAŁA RĄCZKA (znana słabość konstrukcji), czytelna szyba skali z nazwami stacji i komora baterii bez śladów wycieku. W dół — zabrudzenia i zacieki na jasnych listwach. 📌 Zapłacono 25 zł: ~63% mediany (~40 zł), dolna połowa widełek karty (20–80 zł) — cena spójna z wyceną, żadnego sygnału o błędzie w karcie. Rynku nie sprawdzano osobno: model pospolity, a widełki są świeże (2026-07).

Szacunek regułowy (kategoria × marka, 2026-09) — orientacyjny, do potwierdzenia rynkowego; nie oparty na indywidualnym badaniu ofert.