Muzeum Polskiej Elektroniki

DMP-413 „Giewont” Unitra Diora

Diora · Radioodbiorniki stacjonarne · lata: od 1977 dane zweryfikowane w kolekcji

Giewont DMP-413Giewont DMP-413 [źródło: https://www.oldradio.pl/karta.php?numer=697] Kliknij, aby zamknąć.

Stacjonarny monofoniczny odbiornik — jeden z „klocków dzierżoniowskich". Obudowa ze sklejki, front plastikowy z aluminiowymi wstawkami; przełączniki fal, włącznik na przycisku isostat, potencjometry głośności i barwy. Z tyłu złącza antenowe i DIN dla magnetofonu. Układ elektryczny wspólny z DMP-411 „Beskid" i DMP-401 „Ślązak" — 5 tranzystorów, UL1402P i UL1211N; modele różnią się głównie wystrojem płyty czołowej.

Charakterystyczne cechy: potencjometry suwakowe, wyłącznik sieciowy na oddzielnym przycisku na lewo od nich, przełącznik zakresów Isostat w kolejności U-D-S-K (równoczesne wciśnięcie U-D włącza wejście gramofonowe). Odwrócono kolejność stacji na skali — po lewej stronie częstotliwości wyższe, po prawej niższe. Antenę ferrytową umieszczono nad gniazdami antenowymi (zamiast dawnego blaszanego pałąka nad płytą), a żarówkę oświetlenia wprost na płycie drukowanej.

Parametry

Konstrukcjatranzystorowa (superheterodyna)
Elementy czynne5 tranzystorów + 2 układy scalone
Układy scaloneUL1402P (wzm. mocy), UL1211N (p.cz. AM/FM)
Tranzystory5
Zakresy falD (170–290 kHz), Ś (560–1500 kHz), K (6–10 MHz), UKF (66–73,5 MHz)
Głośnikowalny 10×16 cm, 5 W / 4 Ω
Podświetlenie skaliżarówka 6,3 V/0,3 A
Zasilanie220 V; pobór 10 W
Wymiary13,5×52×18 cm

Wycena rynkowa

Widełki50–250 zł
Mediana~120 zł
DostępnośćCzęsty

Szacunek regułowy (kategoria × marka, 2026-07) — orientacyjny, do potwierdzenia rynkowego; nie oparty na indywidualnym badaniu ofert.

Egzemplarze w kolekcji

Materiały

Źródła