SPR-1 Radiotechnika
Radiotechnika (Wrocław) · Radioodbiorniki stacjonarne · lata: 1950–1954 dane zweryfikowane
Brak zdjęć — do uzupełnienia.
Nietypowy, wczesny powojenny odbiornik stacjonarny produkowany krótko po wojnie (ok. 1950–1954) we wrocławskiej Spółdzielni Pracy „Radiotechnika" przez grupę przybyłych pracowników wileńskiego „Elektrita".
Charakterystyczny był sposób konstrukcji: SPR-1 zbudowano częściowo z części poniemieckich (uwagę zwracają podstawki lamp, takie jak w niemieckich radiostacjach pod lampę LV1), a częściowo z bieżącej produkcji krajowej (m.in. głośnik pionierowski, tzw. Tonsil). To typowy „składak" epoki niedoborów podzespołów. Zastosowano lampy serii U (żarzone szeregowo): UCH21, UCH21, UBL21, UY1N, z lampą głośnikową UBL21. Odbiornik trzyzakresowy (D, Ś, K), zasilany z sieci prądu zmiennego, o wymiarach ok. 25 × 21 × 50 cm.
Produkcję szacuje się na około 1500 sztuk, co czyni SPR-1 dziś modelem rzadkim i cenionym przez kolekcjonerów wczesnej polskiej radiotechniki.
Parametry
| Konstrukcja | lampowa (superheterodyna) |
|---|---|
| Lampa głośnikowa | UBL21 |
| Lampy | UCH21, UCH21, UBL21, UY1N |
| Zakresy fal | D, Ś, K |
| Zasilanie | sieć, prąd zmienny |
| Wymiary | 25 × 21 × 50 cm |
| Głośnik | pionierowski (Tonsil) |
Wycena rynkowa
| Widełki | 300–800 zł |
|---|---|
| Mediana | ~500 zł |
| Dostępność | Rzadki |
Wczesny powojenny „składak" w małym nakładzie (~1500 szt.); rzadko na rynku wtórnym, cena silnie zależna od stanu i kompletności. Wycena regułowa.
Szacunek regułowy (kategoria × marka, 2026-07) — orientacyjny, do potwierdzenia rynkowego; nie oparty na indywidualnym badaniu ofert.