Muzeum Polskiej Elektroniki

Radiotechnika (Wrocław) Wrocław · 1947–2007

Spółdzielnia Pracy „Radiotechnika", Wrocław

Uwaga

Zakład spoza Unitry. Wrocławska Spółdzielnia Pracy „Radiotechnika" była prywatną (spółdzielczą) firmą, upaństwowioną dopiero w 1973 r. Wpis dodany, by ująć w katalogu wczesne polskie odbiorniki lampowe — stacjonarny SPR-1 oraz samochodowy OS3 — powstałe poza głównym nurtem Diory i ZRK.

Historia

Spółdzielnia Pracy „Radiotechnika" została założona 17 stycznia 1947 r. we Wrocławiu na bazie kilku prywatnych warsztatów radiowych, przez grupę przybyłych pracowników wileńskiej fabryki „Elektrit". Początkowo zajmowała się naprawą i montażem radioodbiorników.

Do najwcześniejszych, nietypowych konstrukcji należał odbiornik stacjonarny SPR-1 (produkcja ok. 1950–1954), budowany częściowo z części poniemieckich (m.in. podstawki lamp) oraz z bieżącej produkcji krajowej (głośnik pionierowski, tzw. Tonsil). Na początku lat 50. Radiotechnika opracowała i wdrożyła do produkcji pierwsze polskie odbiorniki samochodowe — OS1 i OS2 (ok. 1951), a następnie udoskonalony OS3 (OS3/I i OS3/II, 1956–1960), zaprojektowany z myślą o samochodzie osobowym Warszawa M-20.

Od 1954 r. profil spółdzielni przesunął się w stronę aparatury pomiarowej; w latach 1958–1989 Radiotechnika była największym w krajach RWPG producentem oscyloskopów, betonoskopów ultradźwiękowych i urządzeń diagnostyki samochodowej. Zakład upaństwowiono w 1973 r.; siedziba mieściła się od 1955 r. przy ul. Henryka Sienkiewicza 6a we Wrocławiu. W 1991 r. przekształcono firmę w spółkę pracowniczą, a w 1995 r. rozdzielono na Radiotechnika Marketing i Radiotechnika Serwis. Działalność w dotychczasowej formie zakończyła się około 2007 r. (przeniesienie do Pietrzykowic).

Produkcja i rola

Źródła

Modele w katalogu

ModelZakładKategoriaLataDostępnośćWycena (mediana)
OS3 do weryfikacjiRadiotechnika (Wrocław)Radioodbiorniki samochodowe1956–1960Rzadki~500 zł
SPR-1 Radiotechnika (Wrocław)Radioodbiorniki stacjonarne1950–1954Rzadki~500 zł