2026-054 Dorota MOT 744

płyta czołowa — żebrowana maskownica (poziome żeberka, ciepły brąz/imitacja drewna) w czarnej ramce, u góry i u dołu LISTWA ALUMINIOWA szczotkowana. Na górnej listwie po lewej naklejka: dwa CZERWONE PASKI na kremowym tle, wyraźnie starta i porysowana. Na dolnej listwie po lewej logo UNITRA z napisem ELTRA, po prawej napis „dorota” MAŁYMI LITERAMI, częściowo przetarty. W prawym górnym narożniku wystaje karbowana GAŁKA STROJENIA z panelu górnego. Listwy porysowane, matowe; obudowa bez pęknięć [źródło: https://www.vinted.pl/items/9720431052-radio] Kliknij, aby zamknąć.

PANEL GÓRNY (u tego modelu to zarazem płyta sterowania) z rozłożoną rączką do przenoszenia. Skala dwuzakresowa: górny rząd czerwony „D … 150 · 175 · 20? · 245 · 285” i „kHz”, dolny biały „S … 525 · 600 · 700 · 800 · 1000 · 1400 · 1605” i „kHz”; między nimi kremowe pole z nazwami stacji w trzech wierszach: BUDAPEST · BERLIN · VILNIUS · STOCKHOLM · KATOWICE · LUXEMBOURG / HELSINKI · PRAHA · POZNAŃ · ROMA II · KRAKÓW · KIELCE / FRANKFURT n/M · BEOGRAD · WARSZAWA II · DRESDEN · GDAŃSK · OPOLE. Po lewej logo UNITRA i litery zakresów D (czerwona) oraz S. Dalej POTENCJOMETR SUWAKOWY z podziałką 0…10 (nasadka obecna), potem RZĄD CZTERECH OKRĄGŁYCH KLAWISZY z metalowymi nasadkami, opisanych kolejno S, D (czerwone), symbol żarówki i 0-I. Po prawej GAŁKA „strojenie”. Na lewym końcu panelu widoczny WKRĘT obudowy. Na blasze ciepły refleks świetlny (odbicie lampy, nie świecąca skala) i ogólne zabrudzenie/zmatowienie [źródło: https://www.vinted.pl/items/9720431052-radio] Kliknij, aby zamknąć.

PO DOSTAWIE — front na wprost, rączka podniesiona. Żebrowana maskownica w ciepłym brązie (imitacja drewna) w czarnej ramce, u góry i u dołu szczotkowana LISTWA ALUMINIOWA. Na górnej listwie po lewej NAKLEJKA z dwoma czerwonymi paskami na kremowym tle (starta i porysowana). Na dolnej listwie logo UNITRA z napisem ELTRA oraz napis „dorota” małymi literami, miejscami przetarty. Nad górną listwą widoczny panel sterowania: nasadka suwaka, cztery klawisze z metalowymi nasadkami i karbowana GAŁKA STROJENIA przy prawej krawędzi. RĄCZKA metalowa z czarną nakładką, w pełni sprawna. Aluminium matowe, porysowane; obudowa bez pęknięć [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

ŚCIANKA TYLNA — czarna, z gęstym poziomym żebrowaniem (wentylacja), u dołu pozioma listwa aluminiowa. U góry panel sterowania widziany od tyłu: gałka strojenia (tu po lewej), cztery klawisze i nasadka suwaka. Rączka podniesiona. Brak jakichkolwiek gniazd i nadruków na tej ściance; obudowa bez pęknięć i wyszczerbień, zakurzona [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

PANEL GÓRNY z bliska — po lewej POTENCJOMETR SUWAKOWY z podziałką 0…10 (nasadka metalowa obecna), po prawej RZĄD CZTERECH KLAWISZY z metalowymi nasadkami, opisanych kolejno S · D (czerwone) · symbol żarówki · 0-I. Niżej podziałka: rząd czerwony „D 150 · 175 · 200 · 245 · 285 kHz” i rząd biały „S 525 · 600 · 700 · 800 · 1000 · 1400 · 1605 kHz”; między nimi kremowe pole z nazwami stacji w trzech wierszach (BUDAPEST · BERLIN · VILNIUS · STOCKHOLM · KATOWICE · LUXEMBOURG / HELSINKI · PRAHA · POZNAŃ · ROMA II · KRAKÓW · KIELCE / FRANKFURT n/M · BEOGRAD · WARSZAWA II · DRESDEN · GDAŃSK · OPOLE). ⚠️ CZERWONY WSKAŹNIK stoi między znacznikami 200 i 245, bliżej 200 — po interpolacji ≈220 kHz, czyli PRAKTYCZNIE NA 225 kHz PROGRAMU 1. Po prawej gałka „strojenie”, na lewym końcu wkręt obudowy. Nasadki klawiszy z nalotem i zabrudzeniami [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

OTWARTA KOMORA BATERII (klapka zdjęta, widoczna w prawym górnym narożniku kadru). Wnętrze podzielone na DWA TORY, każdy z wytłoczonym schematem TRZECH OGNIW z oznaczeniami biegunów — razem SZEŚĆ OGNIW, co potwierdza dane karty modelu (6 × R14). ⚠️ WIDOCZNA KOROZJA: rdzawe nacieki na stykach i sprężynach przy lewym końcu obu torów oraz wokół wkrętu mocującego; po prawej skorodowana blaszka kontaktowa. Brak białego, krystalicznego nalotu — czyli raczej RDZA NA STALOWYCH STYKACH niż duży wyciek elektrolitu. W komorze kurz i drobiny; poza stykami sucho [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

Historia egzemplarza

Unitra Eltra „dorota" MOT 744 — mały, dwuzakresowy odbiornik przenośny z Eltry (Bydgoszcz), produkowany od 1975 r. Konstrukcja hybrydowa dla swojej epoki: w części odbiorczej tylko trzy tranzystory, resztę toru zamknięto w układzie scalonym UL1492N. Zasilanie z wbudowanego zasilacza sieciowego albo sześciu ogniw R14, obudowa 260 × 180 × 67 mm z połówek spinanych sprężystymi zaciskami z blachy. Opis i schemat ukazały się w „Radioamatorze" 5/76.

Trzeci odbiornik przenośny w kolekcji — i wszystkie trzy z Eltry: po Jowicie 2 (2026-008) i Ani R-612 (2026-049). Kategoria radioodbiorniki_przenosne jest tu wyraźnie zdominowana przez jeden zakład, i nie przez przypadek — Eltra była w PRL głównym producentem sprzętu przenośnego.

Status: w kolekcji — dostarczony i przetestowany 26.08.2026: gra i odbiera Program 1 na falach długich.

Dziennik prac

2026-08-26 — dostawa i pierwszy test: ODBIERA PROGRAM 1 NA DŁUGICH. ✅ Po włączeniu odbiornik szumi i odbiera Program 1 Polskiego Radia na zakresie D. To dokładnie ten test, który wpis zapowiadał jako rozstrzygający — i wypadł pomyślnie. stan_techniczny wpisany na 3, status na w_kolekcji, wycena egzemplarza 35–75 → 55–95 zł. Odczytane w ręku: podziałka D 150 · 175 · 200 · 245 · 285 kHz (sprostowanie odczytu ze zdjęcia oferty), wskaźnik stojący ≈220 kHz, komora baterii na sześć ogniw w dwóch torach — oraz ⚠️ korozja na stykach komory. Cztery zdjęcia własne w img/.

2026-08-20 — zakup. Vinted, oferta, 41,99 zł. Dwa zdjęcia z oferty zapisane w img/. Sprzętu jeszcze nie ma, nie uruchamiano.

🔍 Identyfikacja wariantu: to MOT 744, nie Dorota IC

Karta modelu (eltra/mot-744-dorota) wymienia dwa warianty, a ta sama nazwa ma jeszcze trzecią, rzeszowską kontynuację (rzeszow/dorota-ic). Rozstrzyga typografia napisu na dolnej listwie — porównanie ze zdjęciami wzorcowymi z oldradio, które są już w repozytorium:

Nasz egzemplarz ma małe litery i logo ELTRY, więc to wariant pierwotny MOT 744 — z trzema tranzystorami i UL1492N, a nie wersja „wyłącznie na scalakach". Pole wariant ustawione na MOT 744.

⚠️ Ograniczenie tego dowodu: typografia rozstrzyga o wzornictwie serii, nie o zawartości konkretnego chassis. Potwierdzenie ostateczne jest w środku: MOT 744 → UL1492N + 3 tranzystory, Dorota IC → UL1497 + UL1211 i jeden tranzystor w zasilaczu. Sprawdzić przy pierwszym otwarciu obudowy — zajmie tyle, ile spojrzenie na płytkę.

❓ Nierozstrzygnięte: naklejka z dwoma czerwonymi paskami na górnej listwie. Na zdjęciu wzorcowym MOT 744 (oldradio nr 180) jej nie ma. Nie zgaduję, czy to fabryczny wariant zdobienia z innego rocznika, oznaczenie sklepowe, czy późniejszy dodatek właściciela — do rozstrzygnięcia po obejrzeniu z bliska (nadruk fabryczny na listwie vs naklejka do odklejenia).

Opis oferty (relacja sprzedającego)

Cały opis to dwa słowa:

„stan dobry"

Co to znaczy, a czego nie znaczy — warto rozłożyć teraz, bo po dostawie będzie za późno:

• ⚠️ To deklaracja o WYGLĄDZIE, nie o działaniu. „Stan dobry" nie mówi „sprawne", nie mówi „grało", nie mówi nawet „włączałem". Jeśli radio przyjedzie martwe, nie ma tu znacznej niezgodności z opisem — opis o działaniu nie twierdzi nic.
• ✅ Ale coś jednak obiecuje: stan zewnętrzny. Gdyby przyjechało z pękniętą obudową, brakującym klawiszem albo urwaną rączką — **to już byłaby niezgodność**, bo „dobry" wyklucza taki ubytek, a zdjęcia go nie pokazują. To odwrotna sytuacja niż przy Violetcie (2026-041), gdzie pęknięcie było widoczne w kadrze i dlatego reklamacja nie miała podstaw.
• ⚠️ Praktyczny wniosek na dostawę: rozpakować **przy fotografowaniu paczki, sprawdzić obudowę, rączkę, klawisze i nasadkę suwaka przed jakimkolwiek podłączaniem — okno Ochrony Kupujących to 2 dni od powiadomienia o dostawie**, a test elektryczny i tak nie jest tą ochroną objęty.

Wciąż też obowiązuje zasada z tej serii zakupów: napisać do sprzedającego i zapytać wprost, czy radio było włączane. Odpowiedź „nie sprawdzałem" nic nie psuje, a „grało na długich" — bardzo pomaga w diagnostyce.

📡 Dwa zakresy i ani jednego więcej — pierwszy taki sprzęt w kolekcji

Skala ma tylko D i Ś: D 150–285 kHz (czerwony rząd) i Ś 525–1605 kHz (biały). ⚠️ Sprostowanie odczytu (26.08.2026): ze zdjęcia oferty trzeci znacznik zakresu D zapisano jako „20?" z domysłem 205 kHz — w ręku jest to 200 kHz. Pełna podziałka D: 150 · 175 · 200 · 245 · 285. Ani fal krótkich, ani UKF. W tej kolekcji to pierwszy odbiornik wyłącznie długo-średniofalowy — Irys (2026-004), Syrena (2026-019) i Violetta (2026-041) mają jeszcze zakres K, a Elizabeth (2026-005) aż dwa podzakresy krótkie. Rzeszowska kontynuacja Doroty jest według oldradio ostatnim polskim odbiornikiem przenośnym wyłącznie z falami długimi i średnimi — ta linia zamyka epokę.

✅ Test na falach długich zdany — i to zamyka główne pytanie o ten egzemplarz

Wynik: odbiornik szumi i odbiera Program 1 na zakresie D.

To nie jest „jakiś sygnał" — to jedyny pewny, silny nadajnik na polskich falach długich (225 kHz, RCN Solec Kujawski, ~1000 kW). Wpis od początku stawiał na nim całą diagnostykę:

„cisza na D = usterka (silny, ciągły nadajnik krajowy), ale **cisza na Ś

nic nie dowodzi**"

➡️ Cisza się nie pojawiła. Czyli sprawne są: antena ferrytowa, tor odbiorczy AM, demodulator, wzmacniacz m.cz. i głośnik — cała droga sygnału.

🎯 Wskaźnik stoi tam, gdzie powinien — czyli podziałka nie kłamie

Dodatkowy, darmowy wniosek ze zdjęcia panelu: czerwony wskaźnik stoi między znacznikami 200 i 245, bliżej 200 — po interpolacji ≈220 kHz.

✅ A Program 1 nadaje na 225 kHz. Różnica mieści się w błędzie odczytu z fotografii, więc:

1. odsłuch i podziałka zgadzają się ze sobą — to niezależne potwierdzenie, że słychać właśnie PR1, a nie przypadkowe zakłócenie;
2. kalibracja skali jest w porządku — odbiornik nie wymaga przestrajania ani korekty wskazówki, co przy sprzęcie z lat 70. nie jest oczywiste.

⛔ Czego ten test NIE dowodzi

• Zakres Ś — niesprawdzony. I tu trzeba pamiętać o asymetrii: cisza na Ś nic nie znaczy, bo polskie nadajniki średniofalowe pomilkły. Sprawdzać po zmroku, obracając odbiornik (antena ferrytowa jest kierunkowa).
• Praca na bateriach — niesprawdzona, i ⚠️ na razie nie próbować (patrz sekcja o korozji).
• Podświetlenie skali — osobny obwód; nie wiadomo, czy żarówka żyje.
• Parametry (czułość, zniekształcenia) — nie mierzone.

⚠️ Dlaczego 3, a nie 4

stan_techniczny 3, choć nie stwierdzono żadnej usterki. To ocena dolna i ostrożna, spójna z tym, jak oceniono Amatora 3 (2026-047): jeden zakres potwierdzony, drugi niesprawdzony, do tego korozja w komorze baterii jako realna wada. ➡️ Po sprawdzeniu Ś i wyczyszczeniu styków ocena idzie na 4.

⚠️ Korozja w komorze baterii — jedyna realna wada tego egzemplarza

Komora jest podzielona na dwa tory po trzy ogniwa (razem 6 × R14, zgodnie z kartą modelu — potwierdzone wytłoczonymi schematami). ⚠️ Ale na stykach i sprężynach przy lewym końcu obu torów oraz wokół wkrętu widać rdzawe nacieki, a po prawej skorodowaną blaszkę kontaktową.

🔎 Co to najpewniej jest: rdza na stalowych stykach, a nie duży wyciek elektrolitu — bo brak białego, krystalicznego nalotu, który przy alkalicznym wycieku jest charakterystyczny (tabela rozpoznawcza w pulapki.md, przy Kasprzaku RB-3200). Poza stykami komora jest sucha.

⛔ Do czasu wyczyszczenia: nie wkładać baterii. Skorodowany styk to rezystancja przejścia w szeregu z zasilaniem — objawy są mylące (przerwy w pracy, spadek głośności, „raz działa, raz nie"), a diagnostyka goni wtedy własny ogon.

✅ Czyszczenie jest proste i tanie: mechanicznie zdjąć rdzę (gumka do ołówka, drobny papier, patyczek), potem IPA, na koniec cienko preparat do styków. ⚠️ Nie smarem i nie olejem. Sprężyny, które straciły napięcie, delikatnie dogiąć — luźny styk wraca po tygodniu.

💡 Przy okazji, skoro odbiornik już zagrał z sieci: po wyczyszczeniu warto sprawdzić pracę na bateriach, bo to druga, niezależna droga zasilania — i jeśli obie działają, egzemplarz jest naprawdę użyteczny w terenie, a nie tylko na biurku.

🎯 I dlatego jest to jedyny zakup z tej serii, który NIE wymaga przestrojenia

Poprzednie pięć nabytków ma fabryczną podziałkę UKF w standardzie OIRT (65–74 MHz) — Śnieżka R-206, Ania R-612 (2026-049), Zodiak DSS-402 (2026-050), RB-3200 (2026-052) i Emilia RM-407 (2026-053) — czyli na dzisiejszym pasmie nie odbierają nic poza lustrami. Dorota nie ma UKF wcale, więc problemu nie ma z definicji:

Wszystko, co Dorota potrafiła w 1975 r., potrafi też w 2026 r. —

bo fale długie i średnie nie zmieniły ani planu częstotliwości, ani modulacji.

✅ I to się potwierdziło w praktyce 26.08.2026: odbiornik odbiera Program 1 na falach długich. Nadajnik: 225 kHz, RCN Solec Kujawski, ~1000 kW — a 225 kHz wypada na podziałce między znacznikami 200 i 245, dokładnie tam, gdzie stoi wskaźnik tego egzemplarza (≈220 kHz). To jedyna stacja, którą ten odbiornik złapie pewnie i mocno, i zarazem najlepszy możliwy test sprawności: patrz pulapki.md, sekcja o falach długich.

⚠️ Asymetria diagnostyczna, którą trzeba pamiętać przy tym sprzęcie: cisza na D = usterka (silny, ciągły nadajnik krajowy), ale cisza na Ś nic nie dowodzi — polskie nadajniki średniofalowe pomilkły, a to, co zostaje, to głównie stacje zagraniczne po zmroku. Kolejność testu: najpierw D, potem Ś.

📻 Nazwy stacji na skali (BUDAPEST, BERLIN, VILNIUS, STOCKHOLM, HELSINKI, PRAHA, POZNAŃ, ROMA II, FRANKFURT n/M, BEOGRAD, WARSZAWA II, KATOWICE, DRESDEN, KRAKÓW, GDAŃSK, LUXEMBOURG, KIELCE, OPOLE) to zapis układu eteru z połowy lat 70., dziś w większości historyczny. ⚠️ Nazwy są wydrukowane jednym kolorem we wspólnym polu między dwiema podziałkami, więc ze zdjęcia nie da się rozstrzygnąć, która nazwa należy do D, a która do Ś — nie przypisuję ich zakresom bez oglądu z bliska.

🎛️ Układ sterowania: cztery klawisze, suwak, jedna gałka

Wszystko siedzi na panelu górnym — u tego modelu to zarazem płyta sterowania, a radio można postawić na złożonej rączce tak, że panel staje się czołowym. Z lewej do prawej:

💡 Podświetlenie na osobnym klawiszu to nie ozdoba, a oszczędzanie baterii — przy zasilaniu z 6× R14 żarówka skali potrafiła zjeść więcej niż cały tor odbiorczy. Dlatego jest wyłączalna.

⚠️ I stąd ważny wniosek diagnostyczny: przepalona żarówka nie oznacza niesprawnego radia, bo to osobny obwód. Odwrotnie też — świecąca skala dowodzi tylko, że jest napięcie zasilania, a nie że tor odbiorczy pracuje. Nie mieszać tych dwóch objawów.

⚠️ Na zdjęciu panelu widać ciepły refleks świetlny na blasze — to odbicie lampy w pomieszczeniu, NIE świecąca skala. Plama leży na szczotkowanym aluminium powyżej podziałki, a nie w kremowym okienku skali. Nie ma więc żadnego dowodu, że sprzedający radio włączał.

⚡ Zanim cokolwiek: komora baterii, potem kabel

Model zasilany z sieci albo 6× R14. To wyznacza kolejność po rozpakowaniu:

1. Otworzyć komorę baterii i sprawdzić, czy nie ma wycieku. Sprzęt bateryjny, który stał dekadami, bardzo często ma w środku rozlany elektrolit — skorodowane sprężyny, przeżarte przewody, w gorszym razie ślady na płytce. Przy „stanie dobrym" ocenianym z zewnątrz jest to **najbardziej prawdopodobna ukryta wada**, bo komory na żadnym zdjęciu nie widać. Ten sam punkt otwiera listę przy RB-3200 (2026-052), a przy Ani R-612 nalot na sprężynie był widoczny już w ofercie.
2. Obejrzeć przewód sieciowy — izolację, wtyk i miejsce wejścia do obudowy. Przewody „naprawiane" taśmą izolacyjną trafiły się w tej kolekcji już dwukrotnie (WS-502 2026-028); dopóki kabel nie jest sprawdzony, do sieci nie podłączać.
3. Dopiero potem test na D (patrz wyżej) — i najlepiej na bateriach, bo wtedy sieciowa część zasilacza w ogóle nie wchodzi do gry i ryzyko jest minimalne.

💡 Zaleta konstrukcji tranzystorowej: to nie lampowiec, więc nie obowiązuje tu rytuał „recap przed pierwszym włączeniem" znany z Irysa czy Violetty. Odbiornik na 9 V z zasilacza sieciowego można ostrożnie włączyć po oględzinach — najgorsze, co grozi elektrolitowi sprzed pół wieku przy tych napięciach, to że nie będzie filtrować (przydźwięk), a nie że wybuchnie.

Stan

Kosmetyczny: 3 — ze zdjęć oferty kompletny z zewnątrz (warunek konieczny oceny 3): maskownica cała, obie listwy aluminiowe na miejscu, komplet czterech klawiszy z metalowymi nasadkami, nasadka suwaka, gałka strojenia i rączka. W dół ciągną ślady użytkowania na aluminium (rysy, zmatowienie), przetarty napis „dorota", starta naklejka z czerwonymi paskami i ogólne zabrudzenie. Ocena wstępna, ze zdjęć — do zrewidowania po dostawie, zwłaszcza po obejrzeniu tyłu i spodu, których nie widać w żadnym kadrze.

Techniczny: pusty — i to celowo. Sprzedający nie napisał ani słowa o działaniu, a własnego testu nie było. Pole zostaje puste do pierwszego uruchomienia; wtedy wpisać ocenę i uzasadnienie.

Kompletność: ze zdjęć bez zarzutu z przodu i z góry. ❓ Niewidoczne i do sprawdzenia: tył, komora baterii, gniazda (słuchawki/antena), przewód sieciowy i tabliczka znamionowa — czyli wszystko, co pozwoliłoby ustalić rok produkcji i numer.

Uwagi

Cena 41,99 zł wobec wyceny modelu 20–80 zł (mediana ~40 zł) — zapłacone dokładnie przy medianie. Nie okazja i nie przepłacenie: cena rynkowa za model opisany jako pospolity. Za te pieniądze dostaje się sprzęt, który ma pełną dokumentację w katalogu — schemat i dwie instrukcje serwisowe podpięte do karty modelu (unitraklub /plik/6729, /plik/17599, /plik/3594). ⚠️ Skany są za logowaniem na unitraklub; do zdobycia przy okazji następnej sesji z kontem.

Dlaczego ten zakup jest w serii wyjątkowy: to jedyny z sześciu ostatnich nabytków, który po pierwszym udanym uruchomieniu jest od razu w pełni użyteczny — bez przestrajania UKF z OIRT na CCIR, bez paska do magnetofonu, bez igły do gramofonu. Fale długie działają, PR1 nadaje, koniec listy.

Zamknięte po dostawie (26.08.2026): ✅ test na D — odbiera Program 1, ✅ stan_techniczny wpisany (3), ✅ zdjęcia własne (front, tył, panel, komora baterii), ✅ liczba ogniw potwierdzona (6 × R14, dwa tory po trzy), ✅ podziałka D odczytana w ręku (sprostowanie 205 → 200), ✅ zgodność wskaźnika z odbieraną stacją (≈220 kHz wobec 225 kHz).

Do uzupełnienia — kolejność od najpilniejszego:

1. ⛔ Wyczyścić styki w komorze baterii — i **do tego czasu nie wkładać ogniw**. Rdza na styku daje objawy mylące („raz działa, raz nie").
2. Test zakresu Ś — po zmroku, obracając odbiornik (antena ferrytowa jest kierunkowa). ⚠️ Cisza na Ś nic nie dowodzi.
3. Test pracy na bateriach — po wyczyszczeniu styków; to druga, niezależna droga zasilania.
4. Podświetlenie skali (klawisz z symbolem żarówki) — osobny obwód, więc przepalona żarówka nie oznacza usterki radia.
5. Rewizja stan_techniczny na 4 po punktach 1–3, jeśli nic nie wyjdzie.
6. Rok produkcji i numer — tabliczka na spodzie (na ściance tylnej jej nie ma); pomocniczo datowniki podzespołów po otwarciu (metoda sprawdzona przy WS-502 i AS-502).
7. Potwierdzenie wariantu z płytki — UL1492N + 3 tranzystory (MOT 744) kontra UL1497 + UL1211 (Dorota IC).
8. Naklejka z czerwonymi paskami — nadruk fabryczny czy naklejka? Na zdjęciu własnym widać wyraźną krawędź i starcie warstwy, co przemawia za naklejką, ale nie przesądzam.
9. Skany z unitraklub (schemat + dwie instrukcje) do kolekcja/2026-054-dorota-mot-744/materialy/ (katalog gitignorowany; w repo zostaje tylko opis).

Wycena rynkowa

ZREWIDOWANE PO TEŚCIE (26.08.2026): 35–75 → 55–95 zł, bo odbiornik GRA i odbiera Program 1 na falach długich — czyli spełnia się to, co przy zakupie było tylko przewidywaniem. Kupiony za 41,99 zł, czyli DOKŁADNIE przy medianie modelu (~40 zł) i w środku widełek 20–80 zł. Ani okazja, ani przepłacenie — cena rynkowa za sprzęt „pospolity”. W górę ciągnie kompletność zewnętrzna (wszystkie klawisze, nasadka suwaka, gałka, rączka) i to, że model ma w katalogu TRZY pozycje materiałów serwisowych (schemat + dwie instrukcje). W dół — „stan dobry” bez ani jednego słowa o działaniu oraz zasilanie z 6× R14, czyli ryzyko wycieku w komorze. Zrewidować po pierwszym teście.

Wycena orientacyjna, polski rynek wtórny (2026-08); w większości ceny ofertowe — realne transakcje bywają o 20–40% niższe.