2026-087 „Lena 4” (model 2010)

🔑 FRONT. Po lewej maskownica głośnika z gęstego rastra okrągłych otworów; po prawej trójkątne pole skali. Nadruki: **LENA 4** w prawym górnym narożniku, pod nim niebieska naklejka **MODEL 2010**, przy dolnej krawędzi logo **Eltra**. Skala dwuzakresowa z czerwonymi etykietami **FM** i **LW**: kolumna FM **88 · 92 · 96 · 100 · 104 · 106 · 108 MHz**, kolumna LW **148 · 170 · 225 · 260 · 280 kHz**, jednostki podpisane `MHz` i `KHz`. Czarny wskaźnik strojenia z białym znacznikiem stoi przy 104 MHz. Po prawej przełącznik suwakowy opisany **FM** (góra) i **LW** (dół). U góry wysunięta antena teleskopowa i pałąk. ⚠️ Przy prawym górnym narożniku wyraźne OTARCIE nadruku; front zakurzony i porysowany. Radio stoi na drewnianym stole w ogrodzie [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

🥇 TYŁ Z TABLICZKĄ — kadr rozstrzygający pochodzenie. Biała naklejka: logo **Eltra**, pod nim **▲AUDIOX**, obok **„Odbiornik Radiowy LENA model 2010”**; tekst: **„Przed otwarciem obudowy oraz przy wymianie baterii odłączyć sieć.”**, dane **„Sieć 230V~50Hz 4W”**, **„Baterie 4 szt. R14 ⎓ 6V”**, adres **„AUDIOX, ul. Narcyzowa 2a, 86-005 Lipniki, Polska”**. Po prawej znak **CE**, symbol **podwójnej izolacji** (kwadrat w kwadracie) i **przekreślony kosz (WEEE)**. Obok wytłoczone w tworzywie ostrzeżenie **CAUTION / RISK OF ELECTRIC SHOCK / DO NOT OPEN** z trójkątami. Niżej pokrywa komory baterii z wytłoczoną strzałką, dwa pola żeberek wentylacyjnych, cztery otwory wkrętów, pałąk na zaczepach. ⚠️ Cała ścianka pokryta KURZEM I WŁÓKNAMI [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

🔑 KOMORA BATERII OTWARTA — i to tu jest numer. Na czarnym tworzywie biała naklejka **`081603065`**. Wytłoczone w komorze oznaczenia zasilania: **`6V (1.5V x 4) UM-2`** oraz **`SIZE „C” (R-14)`**. Widoczne sprężyny stykowe (dwie pary) i przegrody koszyka. ✅ **Styki i sprężyny CZYSTE — bez nalotu, zzielenienia ani śladów wycieku elektrolitu.** W górnej części kadru fragment tabliczki znamionowej i wytłoczonego ostrzeżenia. ⚠️ Kurz i włókna również w komorze [źródło: własne] Kliknij, aby zamknąć.

Historia egzemplarza

⭐ Pierwszy w zbiorze egzemplarz ZNALEZIONY, a nie kupiony — i pierwszy, przy którym cena wynosi zero, bo pochodzi ze zbiórki elektrośmieci w Małkini.

Status: w kolekcji od 12.09.2026.

⚠️ Sprostowanie 12.09.2026: Audiox to GRUPA, do której Eltra należy

⛔ Pierwsza wersja tego wpisu była błędna. Odczytałem z tabliczki wytwórcę AUDIOX, zestawiłem to z kartą zakładu („radia produkowano do początku lat 90.") i wyciągnąłem wniosek, że marka Eltra została użyta przez obcego producenta. ➡️ To nieprawda.

✅ Właściciel zbioru sprostował: Audiox to grupa, do której Eltra dziś należy. Sprawdzenie potwierdziło i doprecyzowało: marka Eltra należy do Audiox s.c., spółki powstałej w 2005 r., która wtedy przejęła ofertę audio na rynek polski.

🔑 Gdzie popełniłem błąd: odczyt tabliczki był poprawny, ⛔ ale wniosek z niego — nie. Nazwa firmy na tabliczce mówi, kto odpowiada za wyrób, a nie, że odebrała komuś markę. ➡️ Zabrakło jednego kroku: sprawdzenia, czym jest Audiox, zanim zbudowałem na tym całą interpretację. 📌 To ta sama klasa pomyłki, którą kartoteka notuje od tygodnia — objaw odczytany dobrze, wniosek za daleko.

⭐ Sprostowanie WZMACNIA datowanie, zamiast je podważać. Dwie niezależne linie wskazują ten sam rok:

➡️ Egzemplarz nie może pochodzić sprzed tej cezury — od strony prawnej i od strony własnościowej naraz.

⚠️ Co zostaje otwarte, ale inaczej sformułowane: wg źródeł sieciowych Audiox prowadzi głównie działalność handlową, bez własnej produkcji w rejestrach. ➡️ Logo Eltry na tym odbiorniku nie przesądza, że wyprodukowano go w Bydgoszczy — ⛔ ale to pytanie o fabrykę, nie o prawo do marki. Miejsce produkcji: nieustalone.

📌 weryfikacja przy tych danych: rok 2005 i struktura własnościowa pochodzą z artykułów branżowych i forów, czyli z dolnych pięter hierarchii źródeł tego katalogu. Bezpośrednia relacja właściciela zbioru rozstrzyga fakt przynależności; szczegóły — do potwierdzenia dokumentem.

⛔ „MODEL 2010" to OZNACZENIE TYPU, nie rok

Niebieska naklejka na froncie mówi MODEL 2010, a tabliczka potwierdza: „Odbiornik Radiowy LENA model 2010". ➡️ To numer typu, nie data produkcji.

📌 Ta sama pułapka wracała w tym zbiorze wielokrotnie: kody wyrobu Diory (25501 Klawesyn, 21403 Fagot, 20306 Relax II), numer MK-235 (235839, gdzie pierwsze trzy cyfry to numer modelu) i DO-RO 76 na skali Niny. ⚠️ Zbieżność z rokiem 2010 jest możliwa, ale liczba przy nazwie modelu nie jest dowodem daty.

🥇 Numer znaleziony tam, gdzie reguła zbioru każe szukać

Na tabliczce znamionowej numeru nie ma. ⭐ Jest w komorze baterii — biała naklejka 081603065.

📌 To trzecie potwierdzenie reguły zapisanej przy MK-235: gdy tabliczka nie ma numeru, zajrzeć do komory baterii. Dotąd znajdowaliśmy tam etykiety z rokiem (Eltra, pięć egzemplarzy) i numer egzemplarza z typem (ZRK, MK-235). ➡️ Teraz dochodzi współczesna naklejka z numerem — czyli praktyka przetrwała zmianę epoki, producenta i technologii.

⚠️ Formatu tego numeru nie rozwijam. Dziewięć cyfr, 081603065; ⛔ nie doczytuję w nim ani roku, ani daty. Rozstrzygnąłby drugi egzemplarz tego modelu.

✅ Komora baterii czysta — i to jest realna informacja

Sprzęt ma zasilanie bateryjne (4 × R14), a komora jest otwarta i sfotografowana: ✅ sprężyny i styki bez nalotu, zzielenienia i śladów wycieku.

🔑 To wynik nietrywialny, bo przy MK-235 ta sama czynność dała obraz odwrotny — korozję, rdzę na sprężynach mechanizmu i kandydata na pozostawione ogniwo. ➡️ Tutaj najczęstsza przyczyna nieodwracalnych szkód w sprzęcie przenośnym jest wykluczona, zanim cokolwiek zostało włączone.

🥇 Pierwszy w zbiorze odbiornik z pasmem FM UŻYTECZNYM DZIŚ

Podziałka biegnie 88 · 92 · 96 · 100 · 104 · 106 · 108 MHz — czyli CCIR, a nie OIRT.

⭐ To odwraca regułę, którą cały ten zbiór stosuje. Przy odbiornikach z podziałką OIRT (65,5–74 MHz) — Irena, Klawesyn, Śnieżka, Sarabanda, Fagot — obowiązuje: cisza na UKF nie jest usterką, bo nikt tam nie nadaje, a ewentualny odbiór trzeba sprawdzać przez lustra (+21,4 MHz).

➡️ Tutaj jest dokładnie odwrotnie:

🔑 Praktycznie: to najłatwiejszy do zweryfikowania odbiornik w całym zbiorze — wystarczy wysunąć antenę i przejechać pasmo.

⛔ Przed pierwszym włączeniem

⚠️ Nie jest to lampowiec i procedura z SPS6B tu nie obowiązuje — ale dwie rzeczy trzeba zrobić przed podaniem napięcia:

1. Znaleźć gniazdo sieciowe i ustalić, czy jest przewód. Tabliczka podaje zasilanie sieciowe 230 V~ 4 W, ⛔ ale przewodu przy znalezisku nie ma, a gniazda na sfotografowanych ściankach nie widzę. ➡️ Do zlokalizowania (bok? spód? przewód na stałe, odcięty?).
2. 🥇 Zacząć od BATERII, nie od sieci. Komora jest czysta, zasilanie to 4 × R14 = 6 V, a próba bateryjna omija cały obwód sieciowy — czyli tę część, która przy znalezisku z elektrośmieci jest najbardziej niewiadoma. ⚠️ To odwrotność kolejności stosowanej przy lampowcach i wynika wprost z tego, że ten odbiornik ma dwa niezależne źródła.
3. ⚠️ Sprzęt leżał na zbiórce — przed włączeniem odkurzyć, zwłaszcza szczeliny wentylacyjne i wnętrze pałąka.

Stan

Techniczny: pusty — sprzęt NIE BYŁ WŁĄCZANY. ⛔ To znalezisko z elektrośmieci, więc nie ma nawet relacji sprzedającego, z której cokolwiek dałoby się wnioskować. 📌 Zarazem jest to najtańszy test w całym zbiorze: cztery baterie R14, wysunięta antena, przejazd po paśmie FM. Pole wypełni ta próba.

Kosmetyczny: 3 („normalne ślady wieku, kompletny z zewnątrz").

✅ Za oceną: obudowa bez pęknięć i ubytków, antena teleskopowa obecna i wysuwalna, pałąk na obu zaczepach, pokrywa komory baterii na miejscu, przełącznik i pokrętło strojenia obecne, szybka skali cała z czytelną podziałką, maskownica bez wyłamań, tabliczka czytelna w całości.

⛔ Czwórki nie wpisuję z powodu otarcia nadruku przy prawym górnym narożniku frontu (przy mocowaniu anteny) i rys na froncie — to ubytek powłoki, nie brud.

⚠️ A grubego kurzu i włókien NIE liczę jako wady — sprzęt leżał na zbiórce elektrośmieci, brud schodzi. 📌 Ta sama zasada co przy Śnieżce (2026-076): ślad przechowywania to nie ślad wieku, ale i nie uszkodzenie. ➡️ Po umyciu zrewidować — jeśli pod kurzem obudowa jest cała, a otarcie okaże się drobne, realna 4.

Uwagi

Wycena: świadomie BRAK bloku w karcie modelu

⛔ Karta Lena 4 nie ma bloku wycena, i to jest decyzja, nie przeoczenie:

• nie mam ani jednej obserwacji rynkowej tego modelu;
• baseline „kategoria × marka" (metoda: reguła) dałby tu wynik **myląco wysoki**, bo przypisałby współczesnemu wyrobowi AUDIOX wycenę wyprowadzoną z przenośnych radioodbiorników Unitry z lat 60.–80., a ten egzemplarz jest współczesny;
• 📌 a reguła zbioru mówi wprost, że baseline **nie odróżnia flagowca od zwykłego radyjka — tu rozjazd jest jeszcze większy, bo dotyczy epoki i producenta**.

➡️ Pusto jest odpowiedzią uczciwszą niż liczba wyprowadzona z niewłaściwej grupy odniesienia. Wpisane na listę do uzupełnienia.

⭐ Dla samego zbioru wartość tego egzemplarza jest zresztą inna niż rynkowa: to dowód rzeczowy na dzisiejsze losy marki Eltra — i jedyny obiekt w katalogu, który pokazuje fizycznie, że marka przetrwała w grupie Audiox po zakończeniu produkcji w bydgoskiej fabryce.

Miejsce w zbiorze

⭐ Domyka linię Lena: Lena, Lena 2, Lena 3 mają karty modeli — Lena 4 jest pierwszą z tej linii z egzemplarzem w zbiorze.

⭐ Dziewiąta „imienna" Eltra w kolekcji — dołącza do Ani, Emilii, Julii, Jowity, Ireny, Niny, Kamy i Hani. ⚠️ Z jedną różnicą: ta jedna jest współczesna — reszta to wyroby bydgoskiej fabryki z czasów Unitry, ten pochodzi z oferty grupy Audiox, do której Eltra dziś należy. ➡️ Linia imion biegnie więc przez dwie epoki tej samej marki.

Do uzupełnienia:

1. 🥇 Próba z bateriami (4 × R14) — najtańszy test w zbiorze; wypełni stan_techniczny.
2. Gniazdo sieciowe — gdzie jest i czy istnieje przewód.
3. Umyć i zrewidować stan_kosmetyczny — pod kurzem możliwa 4.
4. Wnętrze — czy jest antena ferrytowa dla LW; karta modelu podaje to jako „do potwierdzenia".
5. Wycena — po znalezieniu choćby jednej obserwacji rynkowej założyć blok w karcie modelu z metoda: rynek.
6. Lata produkcji — lata_od/lata_do w karcie modelu są puste; dolna granica ~2005 z WEEE, górnej nie znam.